Gastblog: Tsimane indianen en hun koolhydraatrijk voedsel

Anna Berg, België

Medische en medicinale topics kunnen me wel bekoren. Ik lees ze het liefst verpakt in een populair-wetenschappelijk jasje en jargon. Met voldoende info dus, maar in een taal die ik, zonder dokter of verpleegster te zijn, kan snappen. Er is altijd wel iets dat me boeit of verwondert. In krant of tijdschrift, in het UZ Leuven-blad, op internet, in de brochures van de Mucovereniging, in de boekjes bij de dokter …

En dat leverde weer voer voor dit maandags logje. Want The Lancet publiceerde een interessante studie rond de gezondheid van het hart. De gezondste harten kloppen namelijk ver van hier. In het Boliviaanse regenwoud meer bepaald, daar waar het Amazonewoud de bergen van de Andes raakt. Bij de Tsimane-Indianen. De Tsimane? Nooit van gehoord. En dan stelt een nieuwsgierig ikje de Jambers- en Alloovragen: de Tsimane, wie zijn ze, wat doen ze, wat drijft hen?

De Tsimane indianen

tsimane indianenMet zo’n 16.000 zijn ze en ze leven nog pre-industrieel middeleeuws, zeg maar, een beetje zoals onze Germaanse voorvaderen 1000 jaar geleden. In kleine dorpsgemeenschappen, in rieten hutten, ver weg van de bewoonde wereld. Als buitenstaander heb je lef, geld, meerdere vluchten en een betrouwbare kano nodig om er te geraken.

De Tsimane vullen hun bestaan met vissen en jagen, met vruchten verzamelen en bomen kappen voor lapjes grond. Omdat ze al die dingen moeten doen om aan voedsel te geraken, zijn ze een groot deel van de dag fysiek actief in het getouw. Stappentellers hebben ze niet nodig want 16.000 stappen per dag is daar de regel, niet de uitzondering. Ze zitten met andere woorden weinig stil. En dat is goed voor de gezondheid. Bovendien eten ze alleen natuurlijk voedsel. Hun dieet is arm aan verzadigde vetzuren en rijk aan onbewerkte en vezelrijke koolhydraten. Dé garantie voor een leven zonder hartproblemen, zo blijkt. Fysiek dan toch. Want over liefdesverdriet en ander hartzeer heeft de studie het uiteraard niet. 😉

Wie denkt dat hij/zij dat dieet kan nabootsen met de paleohype van bij ons, heeft het mis. Om Tsimane-wijs te leven heb je nodig: zelfgevangen varken, aap of tapir, zelfgeviste vis als piranha, zelfgeteelde rijst en maïs, zelfgeplukt fruit en noten. Bovendien blijkt uit de studie dat ook fervente aanhangers van koolhydraatarme diëten zich moeten herbronnen, want 72% van de Tsimane-energie komt net voort uit de hier vaak verguisde koolhydraten.

Koolhydraatrijk voedsel

Hoe weten we dat allemaal zo zeker? Door multidisciplinaire wetenschappelijke samenwerking. Een team van wetenschappers en artsen streek bij de Tsimane neer, maakte CT scans van volwassen harten en deed metingen van gewicht, hartslag, bloeddruk, cholesterol en bloedsuiker. Ook het calciumgehalte in de kransslagaders werd gecontroleerd.

En de resultaten voor al die parameters zijn, om in cardiotermen te blijven, bloedstollend laag. Bijna 9 op de 10 volwassenen lopen geen enkel risico op hartziekte. Hartaanvallen en beroerte zijn nagenoeg onbestaande. Een 80-jarige Tsimane heeft dezelfde vasculaire leeftijd als een Amerikaan van midden in de 50. En de door ons gevreesde aderverkalking komt er haast niet voor. Indrukwekkende conclusies, to say the least!

tsimane en koolhydraatrijk voedselMet de publicatie van de studie hopen de onderzoekers in onze westerse wereld een mentaliteitsverandering op gang te brengen. Zodat we onze leef-, eet- en beweeggewoonten gaan aanpassen. Als we langer gezonder willen leven. Voor het te laat is.

Toen ik het artikel las, moest ik terugdenken aan The Mission. De film uit 1986 met Jeremy Irons en Robert de Niro. Een prachtige maar heel droevige film over het lot van de Guarani-Indianen boven de watervallen. Ik zag opnieuw de gruwelen die de Spaanse en de Portugese kolonisten daar hebben begaan. Ik moest weer denken aan de Jezuïeten die daar een zoveelste missiepost gingen uitbouwen. Hun geloof en denken gingen opleggen aan de mensen van het woud. Ik hoorde weer hun hemelse gezangen (muziek van Ennio Morricone) voor ze werden uitgemoord. En kreeg het weer even koud als bij de film.

Want ik hoop dat de Tsimane verder wel met rust gelaten worden na wat ze ons geleerd hebben. Dat we hen vooral dankbaar blijven voor de inzichten. Maar als ik lees dat er van hieruit nu ook al dure en exclusieve reizen worden aangeboden om in Bolivië te gaan vissen in Tsimane-gebied, hou ik mijn 50+ hart vast voor de toekomst van hun gezond(st)e harten.

Bron: *Klik*

Gastblog: niet met pensioen

Gastblog van de eega, die van zich afschrijft. Ik geef hem graag deze ruimte…

Ik ben nu vijfenzestig, ik ben niet met pensioen want ik was al met pensioen!

Niet met pensioen, doorwerken, GastblogHet eeuwige gezeur van mensen die steeds informeren of je bij het naderen van je vijfenzestigste levensjaar al met pensioen bent wekt bij mij regelmatig de nodige irritatie op. Na enige keren een ontkennend antwoord te hebben gegeven werd het mij teveel! Steevast antwoord ik nu: “Ja joh, ik ben al met pensioen, maar werk nog even door met mijn hobby”.

“Ja maar”, hoor ik dan,”ik zie je nog elke dag in je auto stappen om naar je kantoor te rijden. “Dat klopt”, zeg ik, “Want je hobby kan je ook buitenshuis uitoefenen en toevallig doe ik dat op een kantoor”. In ’t algemeen lijkt het op werken, maar dat is op veel meer dingen van toepassing.

Ik heb ooit geleerd om als ambtenaar te werken. Dat was een fraai begin van mijn carrière bij zowel belastingdienst, gemeentelijke instellingen als energiebedrijf. Daarmee kan ik ook nu als gepensioneerde op ons kantoor mij staande houden.

Met name de tijden van aanvang en stoppen werden door mij pensioenfähig gemaakt! Ik ben het (gepensioneerde) baasje toch? Nu overweeg ik dan ook een streep te laten aanleggen over de lengte in de gang van het kantoor, waardoor ik ’s morgens nog weet dat ik rechts moet aanhouden richting mijn werkkamer en ‘s avonds via de andere kant ook rechts moet aanhouden om weer bij de uitgang te komen. Ik zal eventueel nog twee informatieborden plaatsen, te weten richting werkkamer en de andere kant richting uitgang. Je weet maar nooit of dit op enig moment nodig is.

Mocht het er op enig moment van komen dat zakenpartner en ik besluiten het kantoor definitief te verkopen, neem ik een vrije pensioendag op en rij vervolgens naar de Koningskade in Den Haag om mij wederom in te laten schrijven in het Handelsregister van de Kamer van Koophandel.

Nu nog even wat antwoorden geven op veelgestelde vragen over pensioen:

  • Ga je nog vrijwilliger worden?  Nee, dank de duvel maar hiervoor! Overigens is de duvel zeer oud en ook nog actief!
  • Is bestuurslid van een vereniging niets voor je? Je geeft zelf al het antwoord.
  • Wat denk je van het rijden in een bejaardenbus? Nee, ik vervoer per definitie geen personeel.
  • De krant voorlezen aan bejaarden? Nee, dank liever een goed boek lezen; hoewel ik degenen die dit doen wel enorm respecteer.
  • Vissen? Ik heb geen hengel en ga er ook geen kopen!
  • En ga je nu veel op vakantie? Mooi niet en zeker geen bejaardenreizen.
  • Lekker uitslapen? Nee dat doe ik al en ga ook laat naar bed. Dat doe ik al vele jaren!
  • Nu meer boeken lezen? Houd toch op. Ik lees al verschrikkelijk veel zowel voor mijn “pensioenwerk” als voor privé.
  • Op terras zitten? Ja dat wel en het liefst om m’n vakstudie door te nemen op een riant terras.
  • Lekker samen boodschappen doen? Voelt u zich goed? Ik moet een rollatertje voor u regelen!
  • Bejaardengymnastiek? Houd toch op!
  • Goed op je gezondheid letten? Hoeft niet, want ik heb al diabetes II en een beetje COPD. Dus daar hoef ik niet meer op te letten en open benen worden razendsnel geheeld door mijn wijkverpleegkundigen.
  • Het kantoor uitbreiden? Kom maar binnen hoor! Bijna iedereen is welkom. De oude koffie staat al te pruttelen, met name voor gepensioneerden!

Pensioen niet, doorwerken, gastblog

 

 

Hiermee hoop ik alle vragen beantwoord te hebben, en tevens voor de rest van “mijn pensioen” je de mond gesnoerd te hebben… 🙂

Hier nog enkele definities van “Gepensioneerde”

  1. (Bargoens, 1914) straf (hebben), zitten (degene die voor veel jaar zit).
  2. 1) AOW’er 2) Ex-werknemer 3) Iemand boven de vijfenzestig 4)Vijfenzestigplusser.
  3. Iemand die pensioen trekt.
  4. Degene van gevorderde leeftijd wordt wel een bejaarde genoemd. Wat die leeftijd is, is tamelijk subjectief. Vaak wordt iemand van boven de 65 als bejaard gezien, alhoewel velen het hier ook weer niet mee eens zijn. Bejaardheid wordt vaak geassocieerd met allerlei lichamelijke ongemakken als gevolg van de leeftijd en het afhankelijk zijn van hulpmiddelen.
  5. Een persoon die werkt als een bejaarde!

Moge het je verder goed gaan…

De groeten van de oudedagsreserve!

Goud van Oud II

En nu Goud van Oud II. Opnieuw volgens mijn statistieken een toppertje, en wel van ruim vier jaar geleden. Zelf kan ik de statistieken niet altijd volgen. En zeker niet begrijpen. Doorgronden is ook lastig. Google+ is bijvoorbeeld een meer dan zuinige cijferaar. Maar gelukkig kan ik me beter verlaten op mijn webstatsprogramma. En die stijgt enorm de laatste drie maanden.

Goud van Oud II blog over “aanhef”

Goud van Oud II, Aanhef, Mail, BegroetingMaar je zit vast niet te wachten op statsverhalen. Ik ga dus eigenlijk de blog “Aanhef” nieuw leven inblazen. In een aanhef van een mail zit bijzonder veel variatie. Elk soort aanhef die je gebruikt kan je relatie met je lezer verraden. Of zegt het meer over de aspiraties van de schrijver? Hoe dan ook hier mijn hersenkronkels van alweer vier hele jaren geleden over dit dilemma.

Een aanhef is je binnenkomer, je visiteplaatje, je begroeting, je relatieverrader. Ik heb het niet over het zakelijk jargon. Daar is al zo vaak over geschreven. Dat is weer een hele andere tak van sport.

Enne: kijk ook eens naar de vele relativerende of juist baldadige reacties. Want er kwamen vele soorten reactie op. Ik ben benieuwd hoe jij er nu op reageert? Of de tijd in dit Goud van Oud II blog de gewoontes heeft verandert. Uiteindelijk verandert de tijdgeest voortdurend. En dan heb ik het nog niet eens gehad over generatieverschillen. Jong, volwassen, middelbaar en ouder heeft elk zo zijn of haar eigen voorkeuren. Klik maar eens hier. En wat is jouw favo aanhef?

Goud van Oud

Deze week ga ik eens Goud van Oud presenteren. Niet als muziekprogramma maar als ouder edoch nog altijd actueel blog. Volgens mijn statistieken een toppertje, dat ik nu Goud van Oud, keuzestressnaar voor mij ongekende hoogte qua stats ga blazen. Hopelijk als jij meewerkt. 😉 Teruggrijpen naar verleden kan soms zeer heilzaam zijn. En is het onderwerp in deze hectische westerse wereld niet nog altijd actueel?

Goud van Oud blog over keuzestress

Ik heb het over het blog van drie hele jaren geleden alweer. Over keuzestress en de broodnodige opsloomtijd. Wat? Opsloomtijd? Klik maar eens verder hier

Dan houden we het hierbij in deze Goud van Oud blog: kort maar krachtig. De oudjes doen het nog best. Maar heb je wel je wekelijkse portie Mindel. Daar hecht ik aan. Jij ook?

IJsemmer

Marktplaats is Marktplaats niet meer. De commercie heeft de overhand genomen en om koopjes te scoren moet je eerst door tientallen betaalde advertenties scrollen. Al zijn er nog wel koopjesjagers actief, die de boel nog weleens van eieren willen maken. Maar soms is het leuk, zelfs magisch. Zo plaatste ik onlangs eega’s retro ijsemmer in de rubriek Brocante.

IJsemmer, Marktplaats, retroVoor ik over deze ijsemmer ga vertellen eerst even het teleurstellende verhaal van mijn schoenen. Ballerina’s met hogere sleehak dan normaal. Mijn voorkeur voor ballerina’s: *Klik* Helaas had ik na één restaurantbezoek  al dusdanig pijn in mijn enkels dat ik ze te koop zette. In de verwachting er een derde in ieder geval voor terug te krijgen. Nog origineel in doos. Dezelfde dag nog bood een dame € 7. Met de mededeling ze nog diezelfde avond op te willen halen. Joep doei, klinkt als een belediging.

Marktplaats

Nog een paar dagen laten staan op Marktplaats maar er gebeurde niets. Dan geef ik ze liever weg aan bekenden. Rondje bellen en er bleek één gegadigde met dezelfde maat. Op zich leuk te horen welke maat ieder heeft. Interessant want ik had geen idee. Ik let nooit op onderdanen. Binnenkort gaat ze passen. Mocht zij geen bezitster ervan worden: prachtige elegante ballerina zilvergrijs met redelijk hoge sleehak, maat 38. Meld je massaal! Uurtje gedragen, amper mee gelopen.

Maar goed, terug naar eega’s retro ijsemmer. Eerst de kilometers stof verwijderd. Er kwam een puntgaaf exemplaar te voorschijn. Deze hier op de foto. Zwijmel je al mee? Helaas zonder bijbehorende ijstang. Die komt vast nog weleens van onze zolder vandaan. Deze decoratie bloem van Brabantia in de hippe kleuren van de 70-er jaren: oranje en bruin, was op vele huishoudelijke artikelen te vinden. Bijvoorbeeld ook als broodtrommel.

IJsemmer

In de jaren ervoor vond ‘men’ deze kleuren vloeken, vooral omdat er in het midden nog roze was geplaatst. Maar in de recalcitrante 70-er jaren was dit dé uiting om je af te zetten tegen je ouders. Vloekende kleuren werden trend. Ook je kamer in felle kleuren was hip. Nu komt het allemaal weer terug. En genoeg liefhebbers voor deze retro. Zou ik denken.

Op Marktplaats gezet en het bieden kon beginnen. Maar er gebeurde niets. Eindelijk na dagen kreeg ik een vriendelijk berichtje van Annie de Rooy. Ja die! Ze bood er € 4 op. De boel moest verzonden en ze maakte dan ook € 10,95 over, die bij mij de volgende dag werd bijgeschreven. Vriendin die op bezoek was meldde tussen neus en lippen dat haar vriendin dit spul spaarde. Hé?

Er kwam onverwacht een avondlijk telefoontje van diezelfde Annie de Rooy, waarin zij heel vriendelijk vroeg het geld terug te storten, want ze had eenzelfde ijsemmer vlak in haar buurt gevonden. Met ijstang. Lachend heb ik dit toegezegd en vriendin gemaild. Ik gunde het haar vriendin meer voor dit – verbloemend gezegd – zachte prijsje. Annie reageerde blij en dankbaar om zoveel vriendelijkheid. Dus niet meer via Marktplaats. Vriendin kwam onze retro ijsemmer verrukt ophalen met de woorden: magisch het heeft zo moeten zijn…