Erop uit

Voorzichtig

Na twee vaccinaties Pfizer plus de broodnodige 14 dagen kan ik weer voorzichtig aan een winkel bezoeken. Voorzichtig aan ja, want als risicomens heb ik me bijzonder gedeisd te houden. En – niet te vergeten – kon eega het laatste kleine half jaartje niet autorijden. *Klik*. Dus een autoritje zat er ook niet in.

Ja met lieve buuf 5 minuutjes heen en later weer terug voor mijn eerste vaccinatie. Een hele belevenis! Het viel zo mee dat ik de tweede prik helemaal zelfstandig, met jammer genoeg nog iets wiebelende armen aan het stuur, dapper heb ondernomen. Een hele overwinning.

Durfals

De vakantiegangers in onze omgeving blijken toch talrijk. Aangepast meestal binnen de nationale grenzen. Maar toch ook durfals die met angst en beven internet af moeten struinen of er in hun bestemmingsvoorkeur weer maatregelen worden genomen of zelfs codes afgegeven. Per dag wisselt dat. Je moet er wat voor overhebben nietwaar? En ik hoor regelmatig van wijziging van de plannen.

Uiterst persoonlijk vind ik het verontrustend dat ik vroeg in de avond al rustend, met soms de gordijnen open, weer al meer vliegtuigen voorbij zie vliegen dan vogels. In een rechte lijn achter elkaar met slechts tussenpozen van een paar minuten. Vaak vrij hoog dus valt het geronk mee. Behalve die keer dat er hele zwermen vogels prachtig manoeuvreerden. Kwetterend kwamen ze boven het geronk uit. Een hoogtepunt van mijn avond. In prachtig vrolijk waaierende formaties! Eén grote zwaaiende dans lijkt het wel. Heen en weer. In gedachten vlieg ik mee naar het verre noorden: Denemarken, Zweden, Rusland zelfs. Tegen zoveel vogels konden de aantallen vliegtuigen gelukkig niet op.

Rampenhorloge

Terug naar mijn uitjes. Winkeluitjes bedoel ik dus. Erop uit. Vorige week zelfs zowaar de moed gevat naar de juwelier te gaan. Ik moest wel. Mijn batterijtje van mijn horloge was ermee gekapt. En nadat de juwelier mijn toch al rampenhorloge, met wijzers die vanaf het begin niet te verzetten bleken, slechts gedeeltelijk aan de praat kreeg besloot ik ter plekke tot een nieuw horloge. Apetrots nu erop! Mijn eerste trofee! Nu eindelijk eens niet online gekocht. Maar echt helemaal live in een winkel! Het stralende gezicht van de verkoopster weerspiegelde de mijne.

Wat was ik gebroken na ook nog kort de Hema en Blokker bezocht te hebben. Totaal geen buitenprikkels meer gewend. Mijn dagelijkse rondje park is uiteraard meestal rustig en ontspannend. Al moet ik me er in drukke tijden echt toe zetten en vechtend wandelen. Daarna altijd blij de letterlijke stap voor stap genomen te hebben.

Erop uit

Erop uit: waarom zo groots en ver? Dichtbij is van alles te beleven. Hoewel ik het zeker verder wil opbouwen! En hopelijk werkt eega’s verdere genezing van zijn hielwond ook binnen enkele maanden verder mee waardoor we eindelijk weer eens samen erop uit kunnen. Voor mij nu is de wijk uit al erop uit. En nu eindelijk eigen tijd hebben is: vakantie!

 

Genieten…

Genieten…

Hét toverwoord van onze luxe westerse leefstijl is het woord ‘genieten’. Alles mag, zolang je er maar van kunt genieten. Oh nee pardon: van móet genieten!

Mijn ergernis werd in de week van onze wereldwijde corona-uitbraak, vooral gewekt door nog net in een van de weinige restaurants die open was, te kunnen eten waar groot op de menukaart stond: ‘geniet ervan!’ Hallo dat maak ik zelf wel uit! En is jullie diner wel het genieten waard? Aan de bar een zwaar hoestend persoon die dit zeker niet in zijn elleboog deed. Verstoord keek ik op. Hoe valt er te genieten als je tegelijk bang bent dodelijk besmet te worden? Lees verder

Terugblik-sem

Een terugblik-sem op onze kerstkaart 2019… Wat een jaar. Mijn agenda 2020 meldde bij voorbaat al dat het een bijzonder jaar zou worden. Hoe uitzonderlijk merkten we halverwege maart pas echt!

Niet bevroedend wat ons te wachten stond, gingen wij maandag 9 maart 2020 op pad naar ons vaste vakantiestekkie in de Achterhoek. Om onder andere met mijn familie onze 26-jarige trouwdag te vieren met elkaar. Het werd zwaar memorabel.

De eerste berichten druppelden die week binnen dat het Chinese virus Europa en ons land bereikt hadden. Aanvankelijk nog denkend dat het om een wat zware griep zou gaan bracht het nieuws steeds meer onheilsberichten.

Linkerelleboog

Op woensdagavond hadden we een tafel voor de familie gereserveerd in het restaurant van het vakantiepark, voor een bakje koffie of thee met wat erbij. Er gingen al geruchten dat hoesten en niezen levensgevaarlijk kon zijn. Er hing een donkere wolk boven ons, maar dat we elkaar niet meer mochten kussen of handen mochten geven, werd in alle vrolijkheid opgelost met de eerste boksen. Lees verder

Servet en tafellaken

Op mijn 13de verjaardag werd er ’s morgens bij het opstaan geheimzinnig gefluisterd op de trap. Ik mocht niet uit mijn slaapkamer komen tot het sein werd gegeven. Dat verhoogde wel mijn feestvreugde. Sowieso waren de verjaardagen bij ons thuis altijd reden voor feestelijkheid en stond ik nu in het middelpunt.

De feestelijke spanning steeg en toen ik toestemming kreeg de deur te openen om naar beneden te komen was ik heel erg blij verrast. Overal hingen klein uitgeknipte  en met plakband opgehangen briefjes met een 13 erop! De trap hing er vol mee. Jee dat dit een bijzondere leeftijd was wist ik zelf al wel. Ervan verzekerd dat ik de wijsheid al in pacht had. Hunkerend naar groter groeien. En ja een 13-jarige laat haar kindertijd achter zich. Maar dat mijn moeder dit accentueerde en erkende raakte me heel erg.

Tussen servet en tafellaken

Na een, denk ik wel, feestelijk ontbijt benoemde mijn vader mijn leeftijd als: ‘tussen servet en tafellaken’. Dat was een flinke domper, want ik voelde me al bijna volwassen. En deze uitdrukking hoorde ik voor het eerst. Maar begreep ik direct. Om precies te zijn zei hij: ‘te groot voor het servet en te klein voor het tafellaken’.

Nu een behoorlijk aantal decennia later leef ik weer in zo’n tussenfase. Lees verder

Zonneblom

LET OP: de laatste tot nu toe van deze serie. Geschreven in Juli 2020

Zonneblommen

Hoera: eega heeft zonneblommen kunnen kweken uit zaadjes van 2018 van de Koninklijke Nederlandse Munt!

Dat zit zo: Met onze minimale doch noeste pogingen tot opruimwoede rond april van dit jaar – middenin de lockdown van de coronapandemie – vonden we zonnebloemzaadjes uit 2018.

Zonneblommen hebben bij ons een diepe, bijna religieuze en in ieder geval gedenkwaardige en dierbare betekenis gekregen. Nadat mijn moeder in 2003 in haar laatste dagen voor bij haar uitvaart koos voor deze bijzonder krachtige en vrolijk makende grote en uitbundige blommen, zijn ze in onze familie memorabel geworden. Ze vond ze zo prachtig maar kon ze vanwege hun geur niet in huis hebben. Na haar overlijden wel. Ze straalde helemaal na dit voorstel van zwager. Een grote gele zee van zonneblommen rondom haar kist. De kracht die haar een eervol en waardig afscheid gaf. Onze dierbaren hadden haar wens goed uitgevoerd. Lees verder