Schakelen

Geestelijk schakelen lijkt wel wat op schakelen in een auto. Of het nu een auto is waarin je handmatig moet schakelen of een automagisch exemplaar. Automagisch? Jazekers de magische vorm van de tovenarij van automatisch. Al is er weinig magie aan zoiets technisch. Maar het is zo’n leuk woord. Ik hou van dit woord.

Schakelen, auto, psychischMijn snorfiets schakelt automagisch. Wel twee hele versnellingen hoor ik bij het rijden. Soms stokt ie even voor de tweede versnelling zijn intrede doet. En dan zoeffff óp naar mijn bestemming van die dag. Het liefst met een wat fris windje om mijn wangen en een zonnetje op mijn knast. Dat lukt helaas niet altijd in dit kikkerlandje.

Schakelpartijen

De uitdrukking dat je iemands hersenen hoort kraken duidt volgens mij op grote geestelijke schakelpartijen. Een reuze inspanning om de juiste versnelling te vinden. Op het verkeerde been gezet en het juiste been weer vinden waarop de conversatie door kan gaan. Pogend je ergens uit te redden. Een connectie te maken met hetgeen net door een ander te berde is gebracht.

Geestelijk of psychisch schakelen kan volkomen automagisch zijn: wegen die je geest al vaker hebben betreden en ingeslepen zijn. Daar waar allerlei cognitieve trainingen op in haken om je gedachten te onderscheppen en te veranderen. Nieuwe kronkelpaadjes in te slijpen, die na veel oefenen en betreden oftewel platlopen riante snelwegen worden.

Schakelen

Noodzakelijk als je vastloopt in het leven. Als de motor vastloopt als het ware. Als oude waarheden niet meer blijken te voldoen en zelfs tegen je werken. Al is cognitieve training niet mijn ding. Ik leer liever door ervaring. Door voluit leven. De lessen oppikkend die mijn omgeving me biedt.

Psychisch schakelen: net als mijn opa en moeder schakel ik veel en graag. Verder terug is mij jammer genoeg niet bekend. En ben ooit niet voor niets heel toepasselijk een blokhoofd genoemd… Het altijd weer soepel schakelen. Met soms een zanderige motor die wel nieuwe slingerpaadjes uit moet proberen. Of juist teveel toeren maakt. Herkenbaar?

Meer plakken

Er valt nog veel meer te melden over het blog ‘plakken’ van vóór het blog ‘feessie’. *Klik* Al is plakken op een feessie ook een bekend gegeven… Hoe meer er wordt geplakt hoe gezelliger het was?

Meer plakken, imiterenMeer plakken in plaats van overtypen via de computer is uiteraard een enorme tijdwinst. Zoals laatst de beroemde en bevlogen choreograaf Hans van Maanen meldde in CollegeTour op televisie dat imiteren mag en diefstal niet. Imiteren kun je als inspiratie zien. Letterlijk kopiëren is not done.

Bronvermelding

Op websites geldt de ongesproken regel: beter goed gejat dan slecht geschreven. Wel graag met bronvermelding om de bedenker te eren. Hoe zou jij je voelen als je je letterlijke tekst met eventuele schrijffouten en al door een ander gesigneerd zag? Geplakte tekst? Mocht je Hans van Maanen indachtig er zelf mee aan de slag gaan en het je eigen maken en er een twist aan geven, ok plak en verwerk dan maar.

Uiteindelijk is de hele mensheid en zijn verlangen naar meer en beter in zijn ontwikkeling een kwestie van creatief omgaan met imiteren. Steeds een stapje verder. Nooit uitgeleerd. Nieuwe wegen inslaan vanuit de gebaande paden. En daarvoor hebben we pioniers nodig. Waarvan de volgers bestendigen en eigen maken en zo gemeengoed kan worden.

Meer plakken

Het meer blijven plakken van gevoelens tijdens heftige omstandigheden die geweest zijn en die in het heden nog de kop opsteken worden dan weer deftig trauma’s genoemd. Een kwestie van niet hebben kunnen verwerken. Oh wat kan dat meer plakken. Ieder mens heeft er in mindere of meerdere mate wel eens last van.  Al is het maar een gewoonte uit je jeugd. Geen kind komt echt helemaal ongebutst uit zijn of haar jeugd. En dat is maar goed ook. Al kunnen echte jeugdtrauma’s heel heftig doorwerken.

Perfectie bestaat niet al kun je het omarmen. En is het raadzaam te pogen leed te verwerken. Iets wat veel tijd kan kosten. En daarin jezelf uiten. Daarbij indachtig dat onzekerheid en verdriet ook de weg kan banen voor creativiteit. Onzekerheid de bakermat zelfs is van creativiteit. En deze quote heb ik uit mijn geest gepakt en geplakt – weer meer plakken – maar ik weet niet meer van wie…  Eigen gemaakt?

Wissel

Enkele uren voor de wissel van 2017 naar 2018  komt het sein om 0:00 uur op groen te staan. Geen ontkomen aan. De weg terug niet te nemen. Hoewel natuurlijk in herinnering wel. Meestal behoorlijk gekleurd. Dat dan weer wel. Want je geheugen voegt er eigen dimensies aan toe. Hoe hard je ook je best doet realistisch te blijven. Het kleurrijke goedje emotie voegt er van alles aan toe. En dat is menselijk.

wissel, naar 2018We wisselen wat af in een jaar. Staan zelfs dagelijks voor keuzes die het sein van groen, naar oranje, naar rood laten verspringen. En dan weer naar groen. In je trein die je leven heet. Met soms versperringen, perronpauzes en wisseling van trein. En oh ja ook weersinvloeden. Dat haalt vaak het NOS journaal. Want ondanks alle goede beloftes van de NS raken de treinen van een millimetertje sneeuw al danig in de war.

Mijmerde

Zo niet de tijd. Die raakt nooit in de war. Wisselt altijd in balans. Hoe we het ook beleven. Tikt ongenadig voort naar een Nieuwjaar vol prachtige beloften en voornemens. Nou aan dat laatste doe ik maar beperkt mee. Al mijmerde ik de laatste dagen wat af. Dik onder de invloed van het lichtfeest en de helaas donkere grauwe dagen. Die luie feestdagen gaan toch een beetje in een roes voorbij. Razendsnel.

Met als lichtende bakens nabijheid van vrienden. Fijne gesprekken en soms haperend. Maar ook dat kan een doel hebben. De andere trein genomen met een andere wissel. Verdrietig en pijnlijk. Vooral als het de definitieve is die naar boven gaat. Want ook dat hebben we helaas dit jaar moeten meemaken. Waaronder poezenkindeke Mara.

Wissel

We speculeren vandaag massaal over elke wissel die we dit jaar zullen nemen. En vragen naar elkaars voornemens en verwachtingen. Maken plannen hoewel het altijd anders loopt. Toch is plannen maken en doelen stellen heel goed. Het geeft richting aan ons leven. En met deze blog ga ik straks vol vertrouwen 2018 in! De wekelijkse blog die ik een tijdje heb gepauzeerd.

En ga gewoon het nieuwe jaar in! Neem ik de wissel voor lief, en wordt ouder, hopelijk wijzer, want straks staat het sein op groen…

Zelfstandigheid

Zelfstandigheid wordt soms gebruikt als alternatieve term voor zelfbeschikking of autonomie. Meestal echter duidt de term op de zelfstandigheid van het individu, tot uiting komend in vrijheid van keuze. * Of zelfstandigheid kan ook gebruikt worden in de zin van problemen of belemmeringen signaleren, en zo snel mogelijk oplossen. Alert zijn op en anticiperen op kansen, nieuwe situaties of problemen, en er in een vroeg stadium naar handelen. *

Zelfstandigheid, KrachtDeze prachtige samenvattingen heb ik gevonden bij Wikipedia. Hele volzinnen die ik jou als lezer niet wil onthouden. En waar ik eens op wil voortborduren. De afgelopen weken in vele variaties dit woord zelfstandigheid tegengekomen. En vooral bij vrouwen, maar ook bij mannen, speelt dit soms als mogelijk probleem. Zo jaren na de feministische golf. Waarin vrouwen konden doorschieten naar Dolle Mina’s.

Zelfstandigheid

Destijds was die omslag hard nodig in het bolwerk van de mannen. Als fase, als bewustwording. Je zelfstandigheid als kracht voelen. Girlpower is een fijne en leuke power in mijn ogen. Meisjes die dit in hun opvoeding al meekregen zijn toch over het algemeen meer stabiele vrouwen. Of hebben dit met meer of minder moeite kunnen verwerven. Toch?

Als relatieprobleem las ik onlangs in een tijdschrift dat na hun scheiding de mannelijke partner spoorslags voor zijn vrouw ging zorgen, toen bleek dat zij een rotziekte had gekregen. Het bleek dat ze nog stevig van elkaar hielden maar dit niet konden uiten en deze man had opnieuw overbodigheidsgevoelens na haar gezondverklaring bij haar. Vandaar… Het kwam na tijdelijke therapie en leren praten over hun gevoelens gelukkig en heel romantisch allemaal goed.

Wensen

Vooral mensen die gewend zijn anderen te helpen hebben vaak moeite met wensen uiten. Hulp vragen. Samenwerken. Iets vragen voor henzelf. Zoals ik in deze eerdere blog zelfzorg al eens memoreerde. Samenwerken wil niet direct zeggen dat je het alleen niet zou kunnen. Leunen is wat anders dan samen doen. En van beide kanten af en toe leunen: niets mis mee toch? De zelfstandige Kracht van jou, de zelfstandige Kracht van de ander, de Kracht van samen… Interessant en boeiend. Steeds opnieuw.

*Bron: Wikipedia