Concentratie

Het eerste dat je verliest bij sores, is je concentratie. De focus die je normaal op je dagelijks leven en werk hebt kost moeite, gaat langzamer en je bent afwezig. In je hoofd druk en warrig en focussen kost moeite. Iets waar je normaal niet bij stilstaat en vanzelf gaat is op zo’n moment lastig.

Concentratie, Aandacht, focus, emotiesAlles waar je je aandacht aan geeft groeit. Maar op zo’n moment groeit alleen de onrust. En voor je het weet zit je in een negatieve spiraal. Maar is dat zo negatief of zijn er emoties die op de voorgrond staan? Gehoord willen worden. Serieus willen worden genomen?

Concentratie

Ik pleit voor dat laatste. Doe wat met die zogenaamde negatieve emoties. Ertegen vechten is heel lastig en kost bakken energie. In de eerste plaats erkennen dat je concentratie op een lager pitje staat en proberen de lat wat minder hoog te leggen is al een hele stap voorwaarts. De boog kan niet altijd gespannen staan.

Het wonderlijke is dat de mooiste kunst vaak in enorme dalen van je leven ontstaan. Niet dat we allemaal kunstenaar kunnen worden, maar creatief bezig zijn vanuit je hart kan een enorme uitlaatklep zijn. Geen wonder dat bloggers melden dat de blogs die ze geschreven hebben vanuit hun hart, vanuit hun emoties vaak bijzonder snel geschreven zijn en ook nog tot hun verbazing het best worden gelezen. Het had ze geen enkele moeite gekost. Ze waren optimaal geconcentreerd…

Boos, verdrietig, leeg, frust, of chaggi? Geef er eens aan toe. Niet dat je met een donderwolk gezicht rond moet lopen, maar geef er in alle rust en stilte eens aan toe. Waar komt het vandaan? Schrijf, ga wandelen, hak hout, schilder of knutsel wat in elkaar. Zomaar wat ideetjes. Je kent je eigen manier, je eigen uitlaatklep het beste.

Inspiratie

Zo had ik ooit ten tijde dat mijn vader net was overleden en ik dacht dat het nooit meer goed zou komen met me, zo verdrietig en boos als ik was, een groepswandeling met meerdere opdrachten. Ik had er totaal geen zin in. Het was ten tijde van Pasen. Eén van de opdrachten was inspiratie op te doen in de etalage van een reiswinkel. Die bestonden toen nog. Terug op honk diende je met waterverf iets met die inspiratie te doen.

Ik voelde me meer dan eenzaam en alleen en had een tropisch onbewoond eiland gezien met slechts één palm en veel golvende zee er omheen. Hoe mooi vertolkte dat mijn gevoelens! Dus mijn hele ziel en zaligheid in dat schilderijtje gelegd. Wie schetst mijn verbazing dat ik de eerste prijs won? Een megagroot paasei. Nog lekker ook.

Concentratie: het ligt er maar aan, waar je hart zit. Ga eens van het gebaande pad af. Doe eens iets anders. En lees hier dan ook maar meer: *Klik*

Concentreer!

Tja concentreren, concentratie, focus op… Eén van de eerste dingen die je verliest bij zorgen en piekeren. Oh ja, focus op het probleem is groot genoeg. Te groot. Aandacht voor de rest binnen het leven, amper. Laat staan voor de positieve geluiden die elke dag toch echt binnen komen. Zoals ik vandaag de eerste paarse krokusjes in bloei zag staan in mijn tuin. Waarom de gele altijd later zijn is me een raadsel. Hoezeer ik me er ook op concentreer.

concentratie, burn out, uitrustenNa burn out kwam mijn concentratie weer langzaam maar zeker op gang. En kreeg ik er oog voor dat er ook langzaam vooruitgang kwam. Blij. De eerste keer dat ik merkte dat ik tijdens een taakje, dat ik mezelf had gesteld, warme wangen kreeg… Heerlijk! Terug naar de gewone wereld waarin men zich meestal goed kan concentreren op iets dat je interesse heeft.

In de begintijd van narigheid heeft niets mijn interesse, maar is het zaak toch bij de les te blijven. Niet overdrijven maar het is belangrijk toch, al is het nog zo weinig, dingen te doen. Ooit, herinner ik me, was ik juist geobsedeerd door het huishouden. Jee dat kwam nooit af. Drie hele maanden lang gepoetst en geboend, gekookt en afgewassen. Ik dacht dat eega er blij mee zou zijn. Hij kende me als niet-huishoudelijk echter veel te goed en baalde ervan. Maar de onrust had me te pakken en ik ging door.

Ook deze periode ging gelukkig over en ben ik nu weer mijn niet-huishoudelijke zelf. Lekker bezig met van alles en ik kan me gelukkig prima concentreren. Raar goedje concentratie. Van Dale zegt hierover dat het 1. vereniging is, samentrekking in één punt. Mooi. Of 2. Zeer gespannen, op één punt gerichte aandacht. Ook mooi. Schiften en scheiden, alle onnodige rimram niet gebruikend. Focus op je taak. Je niet laten afleiden.

concentratie, onrust, LoesjeIn niet door onrust bevlekte maar wel matige periode had ik enorme zin foto’s te maken van mensen aan het werk. Die koppies. Die houding. Prachtig. Die foto’s zijn er nooit gekomen helaas, maar wel in mijn hoofd. Die opperste concentratie. En concentratie is door alle lagen en beroepen heen belangrijk. Van hoog tot laag. Of het nu de tuinman is die goed schoffelt en snoeit of de dirigent die zijn orkest leidt.

Zo had een dierbare als kind altijd tomatenwangetjes als ze geconcentreerd bezig was. Zo mooi. Plaagden we haar altijd mee. Maar zoals zo vaak met plagen vond ik het heimelijk leuk. Zo leuk om te zien.

Maar na concentratie is het uiteraard goed rusten. Daar gaat het om. Balans. Heerlijk voldaan terugkijken op de inspanning. Met hopelijk genieten van het resultaat. Ook een kunst op zich.  En voorkomt burn out.