Feessie

In de aanloop vandaag, jaardag eega morgen gaan we een klein feessie vieren. Niet te groot, niet te klein. Gewoon ongedwongen gezellig. Hopen we. Zijn kadootjes moet ik nog inpakken maar heb ik al wel binnen. En kan ik uiteraard nog niet verklappen want hij leest altijd als eerste…

Feessie, adrenalineEen aanloop is wel handig want er valt een heleboel te regelen van te voren. Maar dat weet jij vast ook wel. Huis schoon en netjes presentabel, boodschapjes, dingetjes vooraf regelen die we normaal op zondag doen – zoals deze blog – en ga zo maar door.

Feessie

Eega staat niet graag in het middelpunt al geeft hij decennia later schoorvoetend toe dat een bepaald feessie toch wel een markering was, een mijlpaal. En ja markeringen en mijlpalen zijn de jeu in het leven. Toch? Net als rituelen in zware tijden is blijdschap tonen – althans die bedoeling hebben – in goede tijden ook een ritueel.

Deze jaardag is weer zo’n ritueel: een blij en vrolijk ritueel, een feessie waard. Je hebt toch maar weer een nieuw levensjaar bereikt. Het vieren van je geboortedag. De aanschouwing van je leven. Daar mag je toch wel met dierbaren bij stil staan. Vind ik.

Zelf in mijn jeugd een aantal jaren in de Achterhoek gewoond, heb ik regelmatig mogen beleven dat de feessies daar onnavolgbaar gezellig zijn. Ze kunnen er wat van die Achterhoekers. Zelden hier in het Westen zo meegemaakt.

Adrenaline

Morgen: een borreltje, een frisje zo nodig, een hapje en wat wetenswaardigheden uitwisselen. Wat de een wetenswaardigheid vindt, vindt de ander non-informatie. Maar achteraf gezien kan het toch handig zijn dit te weten. Het zegt altijd iets over de spreker. Je weet nooit wanneer iets te pas komt in gesprekken later. We vinden elkaar wel. Toch?

Voor nu in gespannen afwachting van het feessie. Juist spanning kan door je extra adrenaline je omhoog tillen. Maar niet te pop. Van harte eega!!!!