Humor

Middenin de tergende, tomeloze, tropische hitte van de afgelopen weken, die als maanden voelden, twitterde iemand: ‘het woord regen wordt uit van Dale geschrapt; te ouderwets’. Humor van de bovenste plank. Niet dat er daardoor opeens een koel briesje ging waaien, maar humor kan enorm relativerend werken. Althans flink verkoelend op dat moment voor mij.

Humor, klimaat humor?Volgens de cabaretier Theo Maassen is humor de hoogste kunstvorm. Maar dan apprecieer ik de verfijnde vorm ervan. Of zelfs de inktzwarte. De platte platvloerse kan me niet bekoren. Maar ok: ieder het zijne. Leven en laten leven. Zolang er gelachen kan worden is er hoop.

Absurde politieke nieuws

Niet voor niets dat op het zwaar voelende Oudjaar er een Oudejaarsconference is. En dat elk jaar opnieuw. Daar hechten we aan: een spiegel voorgehouden, het opnieuw vaak absurde politieke nieuws van het afgelopen jaar oppakken en tegen het licht houden en daarmee lachend het jaar uit. En op koele kousenvoeten beschroomd, gelardeerd met knallend en flitsend vuurwerk, een Weens muzikaal nieuw jaar oppakken.

Maaike Verstraete van de aan te raden nuchtere academie voor positivologie, met om te starten ‘Klontjes’ die je gratis tot je kunt nemen, meldde onlangs dat 1 september het nieuwe 1 januari is. Humor. Misschien vandaar dat Oudjaar me opeens te binnen schoot. Want ik zie uit naar 1 september. Met een schone lei opnieuw beginnen. Nu nog even genieten van de aangename zon, warmte en geoorloofde luiheid spotte ik in advertenties al de allereerste warme winterjassen.

Geen humor

Dat laatste is niet bedoeld als humor maar voelt voor mij heel ver weg. Nu na de hoogstnoodzakelijke regenbuien is de temp op normale zomerwarmte. En de lente en zomer waren al eindeloos. Het kan niet op dit jaar. Heerlijk of angstig? Eigenlijk totaal geen humor. Klimatologisch met de neus op de feiten van de opwarming van de aarde. Dat ons koude kikkerlandje een tergend, tomeloos tropenlandje doet worden.

Maar zolang er humor is, zelfs zwarte humor, kunnen we elkaar vinden. Samen in de lach schieten is het leukste contact. Hoopvol. Relativerend. Verkoelend. En dat is wat we nodig hebben: genoeg relativerende koelte. En nu jij: wat vind jij humor?

Niet vies advies

Als blogger die alweer wat jaartjes meedraait, ben ik niet vies van advies. Advies krijgen en advies geven. Een enkele keer komt er een blogger voorbij, die advies aan mij vraagt. En in tegenstelling tot bloggers in hun ivoren toren, ben ik altijd bereid antwoord te geven op zo’n vraag. Een mooie manier om te kijken of ik wel adviezen voor ze héb, die aanslaan! En toch zeker het ultieme compliment dat mijn schrijfstijl aanslaat bij ze.

Blogtips, advies, 10 tips, uitsmijterDaarnaast heb ik de ambitie en inborst van een docent, dus kennis doorgeven is mijn ding. Om het maar populair te zeggen. Gericht op groei van mijn medemens. En van mijzelf, want de trainer leert nou eenmaal het meest van zijn eigen training. En donderdag mag ik dan ook weer een workshop voor zakelijke Nieuwsbrieven schrijven: Tekst met een Twist geven. Spannend en vervullend. Benieuwd wat de cursisten doen met mijn Twist’s in hun Tekst.

Komen ze voor jou als (beginnende) blogger:

  1. Schrijf vanuit je eigen belevingswereld en gebruik ook veel ‘ik’ in plaats van het afstandelijke ‘je’.
  2. Geef de lezer de kans je zijdelings te leren kennen. Zich met je kan identificeren als het ware. Put uit je gevoelens die je kunt beschrijven. Voel wat er te voelen valt bij een gebeurtenis en vertrouw dit toe aan het papier.
  3. Als de lezer zich met je kan identificeren, ontvouwt zich een doelgroep, als je daar nog geen idee van hebt. Met trouwe lezers als het goed is.
  4. Heb oog voor details en beschrijf die minutieus, zodat de lezer als het ware kan proeven, voelen, ruiken, zien en horen wat jij meemaakt. Zelf deel ik graag inzichten die ik heb opgedoken.
  5. Blunders of missers maken een mens helemaal echt. Geen perfectiestreven.
  6. Gebruik eens onverwachte, speelse bijvoeglijke naamwoorden. Associeer er lustig op los bij een geschreven zelfstandig naamwoord. Laat je fantasie zijn werk doen.
  7. Geheimen mogen altijd geheimen blijven, maar deel geheimpjes, of geheimen zover als behapbaar is voor jezelf. Jij bepaalt hoe kwetsbaar je je wilt opstellen. Voel de grens hierin. Al voelt elke openheid in het begin als eng.
  8. Herhaal een belangrijk gegeven met steeds andere woorden. Achter elkaar, staccato als het ware.
  9. Bedenk goed wat het punt is dat je wilt beschrijven en belicht daar zoveel mogelijk kanten en gevoelens van. Dagboek schrijven is wat anders dan columns schrijven. Hoewel niets mis met een dagboek.
  10. Werk naar de uitsmijter toe, het liefst met humor en een knipoog. Een uitsmijter met kaas en tomaat dus. Zout en peper vanzelfsprekend.

En tenslotte: er zijn zoveel stijlen als er bloggers zijn. Lees en schrijf smakelijk. Dan is dit geen vies advies!

Woelabukkies

Al tijden regeren de Woelabukkies in mijn Comments. Van Baas Bollo, of hoe hij zich maar elke keer wil noemen. De oplettende lezer heeft hem vorige week gemist. Maar dat was een ingreep van mij. Het is tijd dat ik er eens een woordje aan wijd.

WoelabukkiesAls Mindel het alter ego is van mij, dan zijn de fantasievolle Woelabukkies het alter ego van Baas Bollo. Zelf ben ik elke keer verrast door zijn snelle reactie en zie ik er naar uit die te lezen. Mocht ik onverhoopt tijdens zijn schrijven al beneden komen, wordt alles afgeschermd met zijn arm en is hij niet aanspreekbaar. In opperste concentratie. De toetsen gaan razendsnel. Sluipend ga ik naar mijn laptop en wacht op het pingeltje dat Comment aankondigt. Of druk eigenlijk ongeduldig op Verzenden en Ontvangen. Bang dat ik een seconde mis. Altijd goed voor een vette lach na ontvangst.

Op bijeenkomsten wordt de Woelabukkie schrijver al gesommeerd over dit of dat te schrijven. Door degenen die zijn identiteit kennen. Mindel krijgt ook weleens verzoeken zo hier en daar. Hints. Maar dat is een andere stijl. Meer mijmeringen. En de diepte induiken. Niet dat de Woelabukkies oppervlakkig zijn, oh nee geen sprake van. Hoe onhandig ook, kunnen ze wel degelijk leren als volk. Vooral door de invloed van de Niet-Woelabukkies? Mmm misschien teveel eer.

Ik ben ook erg benieuwd welke kant dat volk opgaat. Hoe ze eruit zien bijvoorbeeld. En overtuigd dat ook de Niet-Woelabukkies weer kunnen leren van dat onhandige volkje. Bijvoorbeeld de rust en acceptatie waarmee het leven aanvaard wordt zoals het is. De capriolen niet worden veroordeeld door henzelf. Voor een altijd zoveel mogelijk efficiënt levend mens als ik zeer leerzaam! En goed voor de broodnodige rust.

Bomen gezichtenLachen is zeer gezond. Dat weet ieder. Een cliché. Maar er valt niet altijd te lachen. Tot je de lach aan je bindt. In het kleine en fijne dagelijks leven de humor ziet en vindt. Geen leedvermaak, dat bedoel ik niet. De zotte toevalstreffers. Want niets zo vreemd als het echte dagelijks leven. Vaak op schrift amper geloofwaardig.

Mindel en Baas Bollo blijken al een flink tijdje elkaar, met een totaal andere stijl, te vinden. En de lezers herkennen dit kennelijk. Er wordt al gefluisterd dat Mindel en Baas Bollo een schrijversduo zijn…