Kerst

Kerst 13Het lijkt vandaag al wel kerstavond, qua sfeer in de wijk. Geen knalletje te horen en er is een geweldige allesoverheersende rust neergedaald. Aparte energie. Echt om al totaal van te genieten. Of ligt het er aan dat eega en ik al vrij hebben? Wel heerlijk zo’n uitgerekt lange weekendrust tot dinsdagavond: kerstavond!

Het was vrijdag nog even stressen: er is gelukkig eindelijk veel op mijn pad gekomen dat ik nog voor kerst wilde afhebben. Deze komende weken wil ik lekker rommelen en in het moment leven. Bezoekjes plannen en een en ander achterstalligs op het gemakje afwerken. Het kostte me vrijdag echt kracht om om te schakelen, maar nu heb ik er profijt van. Berekracht.

Onze kerstboom staat half opgetuigd, dadelijk maar even aan verder werken. Maar wat voelt het heerlijk zo’n zee van tijd, voor mijn gevoel. Alleen daar al wordt ik rustig van. Al weet ik natuurlijk maar al te goed, dat ook deze weken weer voorbij gaan vliegen.

Over kerstboom gesproken: waarom worden pieken niet breder gemaakt van onderen? Zodat de top niet hoeft te worden ontkopt? Ik snap daar niks van. Alles is eco en bio wat de klok slaat en de kerstboom, met wortels en al, gekocht om te worden hergebruikt. Niet dat ons dat ooit lukt. Dat hergebruiken. We laten de boom altijd te lang staan. Kan er in januari zo slecht afstand van nemen. En de traditie is ook tot Driekoningen. Ik hecht aan traditie. Wie van mijn lezers heeft connecties met kerstpieken-makers? Om deze tip in te fluisteren? Alvast dank namens ondergetekende.

KerstboomMaar natuurlijk gaat het met Kerst niet om de kerstboom. Hoewel een sfeerverhoger. Op zijn kop of gewoon staand. De donkerste dag was gisteren en dat vieren met sfeerlicht vind ik erg mooi. Sfeer scheppen, ieder op zijn eigen wijze, met of zonder verwijzingen naar het hogere. Of het hogere met ieders eigen invulling. Met of zonder familie of gezin.

‘Crisisvrije feestdagen’ hebben eega en ik recalcitrant verzonnen op zijn kantoorkerstkaart. Dat is niet uit de lucht gegrepen. Veel mensen ervaren de kerst als moeten, als opgeklopt. En daar gaat het juist niet over. Onderhuidse of luidruchtige spanningen aan de kerstdis. Laat de rust indalen tot diep in je vezels en cellen. Dan komt de rest vanzelf wel. Ik ben er al lekker mee op weg.

Maar natuurlijk zit er in deze boodschap: ‘crisisvrije feestdagen’, een dubbele laag. De eerste echte tekenen van uit de recessie komen hangen in de lucht. Laten we deze boodschap ter harte nemen en hopen op betere tijden. Voorlopig zal menigeen de gevolgen van de recessie nog wel voelen en is de feestdis minder rijkelijk. Laat je dat niet uit het veld slaan… Ik wens je daarom nu: “Crisisvrije feestdagen”!