Goud van Oud

Deze week ga ik eens Goud van Oud presenteren. Niet als muziekprogramma maar als ouder edoch nog altijd actueel blog. Volgens mijn statistieken een toppertje, dat ik nu Goud van Oud, keuzestressnaar voor mij ongekende hoogte qua stats ga blazen. Hopelijk als jij meewerkt. 😉 Teruggrijpen naar verleden kan soms zeer heilzaam zijn. En is het onderwerp in deze hectische westerse wereld niet nog altijd actueel?

Goud van Oud blog over keuzestress

Ik heb het over het blog van drie hele jaren geleden alweer. Over keuzestress en de broodnodige opsloomtijd. Wat? Opsloomtijd? Klik maar eens verder hier

Dan houden we het hierbij in deze Goud van Oud blog: kort maar krachtig. De oudjes doen het nog best. Maar heb je wel je wekelijkse portie Mindel. Daar hecht ik aan. Jij ook?

Keuze

keuze, koffie, 600 x keuze per dagMet je kiezen op elkaar weer eens iets kiezen? Keuze heb je de hele dag door. Ik las laatst zelfs dat een mens gemiddeld 600 keuzes per dag heeft. Jee kansrijk wereldje, hier in het westerse deel van de wereld dan wel. Logisch dat ik bij tijd en wijle dan keuzestress krijg. Maar daar heb ik al eerder over verhaald. *Hier*

600 Keuzemomenten per dag… OK misschien als je alles maar dan ook alles meerekent? Welk beleg je op je brood doet. Wit of bruin brood, Becel of roomboter, vol of light, hoe je je boterham door gaat snijden, koffie of thee of sap of karnemelk erbij en hoe je die slokken dan verdeelt ten opzichte van je hapje brood. Ja zo kan ik het ook. Kom je voor een simpel ontbijtje toch zomaar op minstens tig keuzemomenten. En vergeet ik heel wat keuzes als muesli en yoghurt nog te vermelden.

We kunnen nog wel even doorgaan op dat ontbijtje: slappe of sterke koffie of thee, Senseo of andere enge cupjes. Alleen in koffiemerken en -uitvoeringen al tientallen variaties. En dan heb ik het nog niet over thee. Je snapt de strekking hè, ik hoef hier toch niet verder op door te gaan?

keuze, koffie, gewoonteAls laatste der Mohikanen zijn eega en ik nog van de ouderwetse snelfiltermaling in zo’n heerlijk dikbuikige koffiezetter. Met niet te versmaden geluidjes als het water beetje voor beetje in de filter loopt. En die stoom daarboven. Al kan vriendin ons overtreffen in ouderwets: heerlijke pruttelkoffie op het gasfornuis gemaakt. Laatst was onze koffie op, en ging ik leuren bij buren. Niemand die nog gemalen snelfilter koffie heeft. Net aan voor twee kopjes diepte buuf op uit haar voorraad. Diep, zeer diep weggestopt.

Toevallig spraken we gisteren over Buisman; waar is dat destijds onmisbare blikje gebleven? De jongeren hebben er zelfs nooit van gehoord. Was het armoede, deze koffiesmaakversterker met zilverkleurig metalen mini-lepeltje? Of wordt de koffie tegenwoordig anders gebrand en is Buisman overbodig geworden? Of – ook een mogelijkheid – zijn we luxepaarden geworden en is er genoeg koffie in huis?

Alleen al sprekend over koffie zie ik honderden keuzemomenten. De meeste keuzes zie ik echter als gewoontes. Ooit – lang geleden, of juist kort – heb ik bepaald welke kleine keuzes ik wilde maken. En ja ook ik ben beïnvloedbaar voor reclame, dus ook vastgeroeste gewoontes kunnen wijzigen in een nieuwe keuze.

Over grote keuzes later meer. Triviaal, denk ik, om keuzes op te hangen aan ontbijt en koffie. Ik verloor mezelf vandaag in teveel keuze! Nog even lekker zo doordraven en ik kom aan 6000 keuzes per dag.

Keuzestress

Buuf was getroffen door het woord keuzestress. En ga ik eens heerlijk tegen het licht houden, want ja er valt zoveel te kiezen tegenwoordig. Neem alleen al de keuze in cursussen voor ‘erbij’. Al heb ik de afgelopen week gekozen voor rommelen en lanterfanten. Hoewel doelgericht als altijd. Want tja dat kan ik niet laten. Foto’s sorteren hoort toch tot de categorie: ‘rommelen’? Hoewel eenmaal resultaat trots doorschiet.

 

KeuzestressAls je tijd tekort hebt is het wijs prio’s te stellen. En kan keuzestress het gevolg zijn. Zelf ben ik niet zo heel goed in kiezen, maar houd er ook niet van om rond te lopen als een kip zonder kop. Of de andere variant: van voren niet weten dat je van achteren leeft. Al ken ik deze periodes wel. Heel lastig. Puur overleven.

 

Naar mijn idee dan een kwestie van goed bij jezelf blijven. Je grenzen dichter om je heen trekken en daarmee je wereld verkleinen. Blijven zoeken, en benoemen naar jezelf, van lichtpuntjes. Niet afbreken maar opbouwen. Zeker jezelf niet afbreken. Wel keuzes maken waarin je je mindere energie steekt. Geen schande. Niets om je over te schamen. Overkomt ieder weleens.

 

Een dag heeft maar 24 uur waarvan een gedeelte slaap. Neem daarnaast je persoonlijke verzorging en eten en drinken. De zorg voor huis en haard: ook niet onbelangrijk. Je werk, of wat je beschouwt als je werk. Je hobby’s en je sociale leven. En zo kun je zelf je lijstje af maken.

 

Wat is je rode draad? Waar stop je je energie in? En wat geeft jou een voldaan gevoel en geeft je dus energie terug? Op een andere manier ja, maar hoeveel is tevredenheid niet waard? Tevreden over jezelf?

Ooit hoorde ik de term opsloomtijd. Prachtig woord. Deze dame diende bewust op te slomen voor ze naar bed ging. Was ze verleerd in haar hectische leven. En kon daardoor de slaap niet vatten. Slapen werd een taak voor haar en ja dat gaat niet echt samen met het loslaten van de dag.

 

Mijn devies: neem bij keuzestress eens opsloomtijd! Bewust.