Moederdag

De dagelijkse gedachte van vandaag is, toepasselijk op Moederdag: “Moeders vormen een onverbrekelijke ketting, die de wereld bijeen houdt”. Pam Brown. Oeps wat doe je dan als niet-moeder, met een al jaren overleden moeder? Om precies te zijn: dit jaar elf jaar. Daar ga ik me toch even aan wagen. Aan dit onderwerp.

MoederHeikel punt ja, want ik schijn er “overheen” te moeten zijn. Van de buitenwereld en van de maatschappij. Niets zo gek als een algemeen gehoorde mening, want helaas, pindakaas, de wond van kinderloosheid kan zomaar weer openspringen. Op voor mij onvoorspelbare momenten. En niet dat er nu met Moederdag iets openspringt, maar het is wel weer zo’n momentje. Waarop ik er bij stilsta.

De tijdschriften van vorige week, bol van de nakende Moederdag, heb ik maar met rust gelaten. Je hoeft jezelf niet te pesten toch? Keuzes maken heet dat dan netjes. Maar ook de reclame op tv doet een duit in het zakje. Een heftige duit soms. Zodat niemand deze dag kan vergeten. En ja: eega heeft voor mij echt een bos bloemen gekocht. Waarom niet? En ja: ik ga ze zo dadelijk leuk in een vaas zetten. Want natuurlijk ben ik blij met het leven.

Verwerken is niet lineair, schreef laatst een coach naar me. En ja dat kan ik beamen. Zonder in details te treden, was de wond vorig jaar, weer open. Een litteken dat je aanraakt doet opnieuw pijn. En ik schrok, was ermee overvallen. Mezelf afvragend of dit “normaal” was. Of het dan nooit overgaat. Na relatief rustige jaren op dit gebied, en tot op de bodem te hebben verwerkt.

De weg terug naar heling en rust, ging relatief snel. Want ja die paden had ik allang bewandeld. Ze waren begaanbaar geworden, zeg maar. Ik hoefde er alleen maar, opnieuw overheen te lopen. En dat heb ik gedaan. En zo wil ik mijn statement doen, dat een plekje vinden voor diep verdriet, niet statisch is, maar altijd in beweging.

Zullen wij als niet-moeders, en OK, ook als moeders, niet-vaders, of vaders, jongeren, kinderen, ouderen, singles etc. gezamenlijk de gedachte van vandaag veranderen in: “Liefde vormt een onverbrekelijke ketting, die de wereld bijeen houdt”?….  

Dubbel

Na mijn operatie en twee dagen later ons poezenkindeke Lotte overleden, knal ik weer met mijn neus op de feiten van dubbele gevoelens. En ja de uitslag bleek opgeluchterwijze goed! Dubbel: blijdschap om mezelf, zelf opknappen en rouw om Lotte. Dit zijn uiteraard heftige gevoelens. En bestaan zomaar naast elkaar. Het ene moment geef ik dit aandacht, het andere moment het ander. Ik word heen en weer geslingerd op het emotioneel spectrum.

Het kan nog extremer: kraamvisite en overlijden op één dag. Het komt voor! Of uitvaart en bruiloft op één dag. Gelukkig heb ik dit nooit mee hoeven maken. Ik klop snel op hout. Ongeverfd hout. Na zo’n dag een dip is dan helemaal normaal. Rust roest dan zekers niet. Er wordt emotioneel hard gewerkt om deze gevoelens in het perspectief te zien.

regenboogMet al zijn prikkels is de westerse wereld een snelle. En komen we in meer of mindere mate veel mixed gevoelens tegen. Van zwaar naar licht en andersom. En ook op een oppervlakkiger manier. Zie daar maar je weg in te vinden. Je feliciteert de één, en biedt steun aan de ander. Soms kan het je allemaal overspoelen, of de milde vorm: ga je piekeren. Ik duik nog weleens mijn denktank in, als het me teveel wordt. Een prima remedie voor mij. Laat stromen die gevoelens en ben na een verkwikkend slaapje weer fris. Het krijgt een plekje. Of zoek afleiding.

Mijn moeder was een ster in dubbele bedoelingen. Oef daar heb ik het nog weleens zwaar mee gehad. Ze zei het één, maar bedoelde het tegenovergestelde. Als kind lastig. Want wie voel je scherper aan dan je moeder? Haar dieptelagen waren voor mij best onpeilbaar.

Als tegenwicht hou ik van helder communiceren. Dat de woorden en het onderliggende gevoel op één lijn liggen. Maar helaas zo werkt het niet altijd in het leven. Sommige gevoelens liggen te diep om uitgesproken te worden. Maar zijn wel voelbaar.

Dubbele gevoelens, dubbele bedoelingen, of zelfs dubbele agenda’s: we moeten het ermee doen. Maar gevoelens en gedachten delen is dan dubbel waardevol. En bij dubbel weer ontstaat er zelfs een regenboog!