Prangende vragen

Prangende vragen en nijpende kwesties vraag ik enigszins plechtig en oubollig? Mooie oude, oubollige woorden kunnen best uit het slijk worden gehaald. Niet door het slijk gehaald. Uit de modder zo je wilt. Hierbij dus. En om er een schepje bovenop te doen: Er lag nog een prangende vraag over sleutels. Een nijpende kwestie.

prangende vragen, nijpende kwestiesSleutels die wij gevonden hadden. Onder de dikke laag stof in de wateropvangbak van de wasmachine. Links naast de verwarmingsketel. Om weer even in herinnering te roepen: Sleutel. Ok? Een column die vooral in de groep Bloggerinteractie op FaceBook bijzonder veel vragen opriep. Via bijbehorende reacties. En ja belofte maakt schuld, dus hierbij ga ik deze schuld inlossen.

Geduld

De bos sleutels stelde het monteursbedrijf ook voor danig prangende vragen. Het leefde deze idiote vondst en vraag. We hebben heel wat afgelachen. Drie hele weken geduld beoefenen was het advies. Want dan zou de zomervakantie weer voorbij zijn.

Ik belde na drie weken, na vier weken en na zelfs vijf en zes weken. Die vakantie van de laatst mogelijke eigenaar van de sleutels als monteur duurde wel erg lang. En ja ik heb wat van een terriër in me. Maar ik kreeg steeds nul op het rekest. Met uiteindelijk het vermoeide en wat lakse antwoord dat ook de laatst terug gekomen monteur niet de eigenaar bleek.

Prangende vragen

Dus helaas blijf ik je het antwoord schuldig. En wordt deze vraag een niet meer nijpende kwestie. Er zit niks anders op dan het los te laten. Zoals je zo vaak wat moet loslaten. De kleurrijke sleutelbos zal in een la beland zijn. Een stoffige la van een overvol bureau schat ik in. Een roemrucht einde van een sleutelbos, die opnieuw stof gaat happen. Die liever sloten had geopend.

Maar om zelf eens prangende vragen te stellen: zijn er nog wensen of vragen die jij als lezer van mij beantwoord wil zien? Een Q&A? Een V&A om het in het Nederlands te melden? Vuur deze vraag op mij af en ik beloof je te antwoorden. Een vragenvuurtje. Die prangende vragen hoef je niet los te laten…