Vluchtig

Je kunt vluchtige ontmoetingen meemaken, vluchtige momenten beleven, vluchtige verliefdheden hebben, maar je hebt ook vluchtige mensen. Naast natuurlijk vluchtige vloeistoffen die voor je het weet zijn verdampt in gas. En pffff niet meer traceerbaar zijn. Denk aan aceton bijvoorbeeld. Daarbij is het niet aan te raden het dopje van het flesje slecht te sluiten.

vluchtig, vervluchtigenVluchtige mensen… Ja een beetje ongrijpbaar, zo’n vaag gevoel van waar sta jij nu precies? Eega is vierkant, dat is weer het andere uiterste, maar meestal is hij een rots in de branding. Met soms stellige uitspraken die later flexibeler blijken dan gedacht. Zelf ben ik altijd vaag geweest. Voor wie me niet goed kende. Maar toch ook vol verantwoordelijkheidsgevoel. Niet vluchtig. Ik heb toch altijd getracht er te zijn voor mijn vrienden. En vaag ben ik allang niet meer. Heb geleerd man en paard te benoemen. Meestal.

Zouden vluchtige mensen niet aanraakbaar zijn? Niet raakbaar? Tussen je vingers doorglippend? Niets mis mee natuurlijk en ieder dien ik te accepteren zoals ie is. En misschien is die vluchtige persoon wel op de vlucht voor zichzelf. Wil diegene zich niet echt laten kennen al komen er genoeg woorden uit. En ach dat is toch ook niet noodzakelijk in elke verhouding?

Zelf heb ik altijd behoefte aan aarde om me heen. Ik erger me nog liever aan bepaald gedrag, of bewonder bepaald gedrag, dan het ongrijpbare. Dan weet ik wie jij bent. Daar kan ik wat mee. Of wacht geduldig mijn kans af om er iets mee te kunnen.

Ieder het zijne en ieder heeft recht op de rust zijn eigen gedachten te ordenen. Zijn eigen gevoelens mogen uiteraard privé blijven. Zijn gedachten ook. Tot ze rijp zijn naar buiten te komen of niet. Om op terug te komen. Of vervluchtigen…