Plakkende ervaringen

LET OP: in juni 2020 geschreven!

Avonden lengen

Nu het bijna 21 juni en het begin van de zomer is, de avonden lengen sprongsgewijs voor mijn gevoel, heb ik behoefte aan lange zomeravonden buiten met een kaarsje en een drankje. De realiteit is dat ik al vroeg in bed lig te mijmeren. Noodzakelijk kwaad.

Maar waar komt die behoefte vandaan? Wat maakt dat ik net als met de kerstsneeuw dat altijd voor me zie? Dat zonder meer verwacht? In juni zijn de avonden, hoewel lang, zelden zo zwoel dat je lang buiten kunt zitten zonder vestje of zelfs een jas. Of überhaupt denkt aan buiten zitten doordat het fris is. Om niet te zeggen kil.

Na 21 juni begint de deceptie alweer van minder licht. Oef dat duurt nog wel even, maar we gaan dan weer richting duisternis en kerst. Het klopt niet voor mijn gevoel. De langste dag zou pas in augustus plaats moeten vinden. Dan kan het hoogzomer zijn!

Avondzon

Mijn innerlijke klok loopt altijd achter bij de ervaringen. Ik sta versteld dat het nu na 22 uur nog flink licht is en soms de zon nog aan de horizon schijnt. Weliswaar een avondzon, maar toch…

Ergens in mijn jongvolwassenheid zijn er volgens mij wel dat soort ideale lange zomeravonden geweest. Buiten in ons dorpje met het hele gezin in de tuin eten en dan gelijk de hele avond lang blijven zitten. Koelte zoekend in een voetenteiltje met zout water, om de zee na te bootsen in mijn plakkende kleren. En ja eer mijn moeder toegaf aan ons kinderen dat we buiten wilden eten moest het wel extreem warm zijn.

Later zelf teruggekeerd in het Amsterdamse drie hoog achter, liep ik in bikini bij warm weer. Binnen wel te verstaan… Mijn hoofd zit echter bij tuin en laagbouw. Mijn ideaal nog altijd. En gelukkig heb ik dat ook kunnen realiseren. In het Leidse.

Plakkende ervaringen

Oh ja de campingvakanties. Daar was het in Portugal raak. Lange warme zomeravonden met een kaarsje en drankje voor de tent. Eindeloos rekkend voor we op het matje gingen liggen slapen. De zwoele zomergeuren. Allang niet meer met ons gezin, die niet hielden van kamperen, maar met mijn ex en jongste zusje. Wat een belevenis die vakantie. De plakkracht van het buitengebeuren.

Vandaar die verwachtingen. Met die plakkende ervaringen…