Keuze II

Middenin de hectiek richting kerst en andere sores, toont websitebouwster Addy Vader, mijn nieuwe header. Voor diegene die dit woord niet kennen: de langgerekte hoofdfoto boven de blogs. Hierboven dus. En nee ik laat hem nog even niet zien, want is nog een verrassing voor je.

keuze, nieuwe header, De blokhuizen nu hierboven, zijn echte blokhuizen. Zo noemt men dat in timmermansland. Pa zaliger – met zijn timmermansoog – zou zich verkneukelen ermee en er vast heel erg veel meer over te vertellen hebben dan ik. Over de herkomst, het gebruik etcetera. Maar na bijna 3 jaar is de header voor mij toch wel wat saai geworden. Hoe symbolisch ook gezien mijn naam.

Addy stelde een leuk fris en nieuw ontwerpje voor en kwam met iets wat me helemaal aansprak. Dat je uit zo’n blokkerige naam nog iets fris en fruitigs kunt toveren. Helemaal OK dus. Verwonderd. Maar diende wel op maat gemaakt te worden en dat was een taakje dat haar dochter op zich zou nemen. En onlangs kwam ie dus. Per mail.

Je kunt speuren wat je wil, ik toon hem nog niet. De nieuwe header. Dien er eerst totaal mijn eigen gedachten over te laten gaan. Net zoals het soms heel confronterend is als lieve twittervriendinnen de essentie uit mijn blog halen in een kort berichtje: Tweet dus. En ik dan soms zit te shaken van oeps wel erg kort door de bocht. Maar wel erg raak en nieuwsgierigheid opwekkend. De spijker op de kop. Net zoals daarmee, zit ik nu naar de nieuwe header te kijken die voor jullie nog even verborgen blijft. Eerst wil ik uitgedacht zijn. Proeven of ik zo online wil of durf te zijn. En bewust  afscheid nemen van de oude, getrouwe header.

En tot die tijd, geen idee hoe snel of langzaam dit gaat, mag je nog even genieten van mijn onopgesmukte, pure en eerlijke blokhuizen. Mede als ode aan mijn vader. Mijn keuze te maken. En ja dat is alweer een grotere keuze dan de ochtendlijke keuze voor koffie. Waar ik het de vorige keer over had. En de 600 keuzemomenten per dag.

Veel lezers kennen mij alleen van mijn online uitstraling. Hebben daar een idee bij. En het is voor mij dan wel meer dan één gedachte waard om een goede en juiste indruk te wekken. Daarmee doe ik recht aan de ontwerper van de header en haar gedachten over mijn blogs en site. Aan mijn lezer: jij dus, en aan mezelf.

Nieuwsgierig geworden? Dat is de bedoeling.

 

Verrassingen

De eerste dagen dacht ik, onterecht, dat het storm zou lopen, qua reacties op mijn interview. Niets is minder waar. De boel druppelt binnen. En met dat ik dit schrijf, komt er een Comment. Zo blij mee! De wereld is vol verrassingen.

Natuurlijk kun je niet aardig gevonden worden door de hele wereld. Een oude koe, uit oude therapiegesprekken. Een van de eerste overtuigingen, die dient te wankelen. Toch proberen veel mensen dit wel. En ik ook, dien ik te bekennen. Steeds opnieuw die oude valkuil. Uitgever versterkte dit: hou je telefoon en mail in de gaten.

Na twee dagen hield ik het voor gezien: het leven gaat voorwaarts, en de huidige oververzadigde info-maatschappij is niet zo gericht op directe reactie. We gaan verder en pakken de rode draad weer stevig vast.

cadeauFokkeSukkeEn wie schetst mijn verbazing dat mét dat ik weer op mijn eigen weg ben er onverwacht pareltjes terugkomen! Bedankjes, enthousiasme en dringend: ga zo door! Verrassingen die ik in cadeaupapier verpak en in mijn achterzak stop. Cadeautjes die ik weer uitpak in mindere tijden! Die me raken, wat doen.

Mijn oude Nederlandse leraar hoop ik nu met het schaamrood op zijn kaken te verslaan. Destijds mijn gedichten voor de gedichtenwedstrijd, vernietigend bestempelend als ‘niet van mijzelf’. De dame die won vond ik maar schamele woorden te hebben gebrouwen.

Maar goed: oud zeer en betoogde ik net niet dat het leven voorwaarts gaat? Voorwaarts moet. Met rugzakje vol, en soms kunnen legen, en lerend van valkuilen? Van fouten die begaan zijn lerend? Dat wat men ervaring noemt. Komt neer op vallen en opstaan.

Niet ieder staat klaar of heeft tijd, druk doende met zijn of haar eigen rode draad, om te lezen. En dat hoeft ook niet natuurlijk. Impact van het gebodene is slecht te meten. Een reactie op iemand een gedachte meegeven waarmee hij of zij mogelijk verder kan, wordt niet altijd geuit. Of het valt niet in vruchtbare aarde. Ook dat is een mogelijkheid. Hoewel ik zeker niet te klagen heb over reactie. Integendeel: heel blij mee ben.  

Verrassingen: ik hoop er nog vele tegen te komen. Jij ook toch? Nu nog verkoop van mijn boekjes…