Zorg-zorgen

Prominent aanwezig met koppie en interview, best eng om mijn nek uit te steken, sta ik in het Zorgdossier van deze week: Margriet 35. Nog tot donderdag te koop. Om maar even ongegeneerd reclame te maken voor het tijdschrift dat mij dit podium gaf.

ZorgAl maanden geleden vond dit interview plaats en de geweldig leuke dag van de fotoshoot. Ieder deed haar en zijn best mij in de watten te leggen. Wat mij, eenmaal voor de camera, een schaterlach deed bezorgen die moeizaam te stoppen bleek. Op mijn 16de vele malen met vriendinnen uitgebreid in de make-up, maar de beloofde fotograaf/klasgenootje kwam never nooit opdagen. En daar stond ik dan begin juni: net voor mijn zes kruisjes bereikt te hebben, voor de camera! Wat maatjes en jaartjes verder. Om een understatement te gebruiken.

Zorg LoesjeToch ging het mij in dit artikel niet echt om mezelf. Al is het tof dat mijn link naar hier werd vermeld. Ik deed mee voor een hoger doel: zorg om de zorg. Oftewel zorg-zorgen. En ja die heb ik. Niet alleen gaat de zorg van overheid naar gemeente. En is inmiddels genoegzaam bekend dat deze transitie zorgen om de zorg opwerpt. –  Al weet nog niemand echt hoe dit verder gaat uitpakken. – Margriet doet in haar uitgebreide artikel een lovenswaardig boekje open.

Ik prijs me gelukkig (nog) niet afhankelijk te zijn van thuiszorg. Mijn zegeningen tellend. Maar ik heb wel graag vervolg op mijn psychologische ‘onderhoudsgesprekken’. En dat zag ik de afgelopen jaren drastisch verminderen. Me inlevend hoe de huidige psychologenzorg voor me zou zijn geweest in de dal-jaren. Ik meen te mogen stellen dat het dan nu veel minder goed met me zou gaan.

Me vooral zorgen makend om de huidige mens die last heeft van psychisch of psycho-somatisch leed. Met angst om mijn hart waar we als welvarend land eigenlijk naartoe willen. Met zorgverzekeringen die duizelingwekkende bedragen oppotten, en de grijze golf niet hebben zien aankomen. Waar een arm mens beperkt van waarde is, om op te vangen. ….Tig jaar terug in de tijd waar men je aan je lot overliet. Net nu het taboe op bij een psycholoog lopen meer doorbroken lijkt. Net op het moment dat de psychologie haar kinderschoenen lijkt te zijn ontgroeid.

Onder anderen doen psychologen niet alleen veel helend werk, maar ook veel preventief werk. Wat gaat het de maatschappij en de verzekeringen kosten als dit voor een groot gedeelte wegvalt? Als er te laat wordt ingegrepen en de schade niet te overzien is? Ook uit te drukken in geld.

Ja ik maak me zorg-zorgen en hoop op inkeer. Terecht?

Twijfel

Zekerheden zoeken is een goed doel op zich. Maar waar zijn zekerheden tegenwoordig te vinden? In een tijd die zo in beweging is. Een samenleving die zo in beweging is. Van de week verhaalde een dame tegen me: het leven is stress. Maar hoe beheersbaar is het voor je?

TwijfelAl jaren ben ik een twijfelkont, om het zo maar eens uit te drukken. Of vind je twijfelaar een beter woord? Leven met onzekerheid is een zekerheid. En eentje die echt niet wil wijken. Mmm contradictio interminis. Wel leuk om over na te denken. De zekerheid van de twijfel of de onzekerheid.

Op televisie zie ik steeds een reclamespotje over het wezen van de twijfel. Een commercial van het dagblad Trouw. Het spreekt me bijzonder aan. ‘Grote denkers waren grote twijfelaars’. Ik bevind me dus in goed gezelschap. Het is toch zo dat we in wezen allemaal aartstwijfelaars zijn? Waarom praten we anders zoveel met elkaar? Life, door de telefoon, de sociale media. Om verdieping te zoeken, naar mijn idee. Om ideetjes uit te wisselen. Om rust en houvast te zoeken. Allemaal te vinden in jezelf, maar de weg naar jezelf loopt nogal eens in samenspel met een ander. Ieder wezen is uniek, met zijn – of haar zoals je wilt – eigen waarheid. Een waarheid die weer aangevuld kan worden. Die zin kan geven, zoals ik vorige week verhaalde. Zoekend. Op weg. Met voortschrijdend inzicht, zoals ega graag opmerkt. Vind ik een goede uitdrukking. Neem ik graag – hierbij gedaan – over.

Twijfelen mag naar mijn idee en houd je scherp en levendig. In een hoekje gaan zitten zoeken naar zekerheid zal je ook niet veel op weg helpen. Bij de pakken neerzitten, bedoel ik. Worstelen met twijfel. Het is heerlijk bij tijd en wijle in een hoekje te mijmeren en overpeinzen. Aanrader. Ik doe het graag. En ook bij de pakken neerzitten heeft een slechter imago dan nodig is. Zolang je daarmee een tijdje rust vindt, is het prima. Die bovenkamer gaat toch wel door. Bij mij althans wel.

Wie zoekt naar de waarheid moet durven twijfelen. Om de uitsmijter van de Trouw commercial voor jou te jatten. Misschien.