Klokrace

Dat de klok vannacht alweer een uur vooruit ging is nog niet echt merkbaar op deze lazy zondag. De rauwe werkelijkheid dringt pas echt door als ik maandag weer in het gareel ga. Dat uurtje minder: een echte kolerige klokrace. Dagen van slag. Het intuïtieve gevoel van tijd is nog niet veranderd. Dat hobbelt er zoals gewoonlijk kilometers achteraan.

Klokrace, zomertijdZo ’s avonds na 22 uur is er ook altijd een klokrace aan de gang. Waarom de tijd zo hard gaat op zo’n moment snap ik nooit. Heeft er vast iets mee te maken dat ik het dan echt naar mijn zin heb. In een flow ben. Vooral als ik nog ‘even’ op You Tube passende muziek bij mijn stemming zoek. En de ene weergaloze en onweerstaanbare tip krijg van ze na de ander. En ja dan kan ik me moeilijk losrukken want met dit ‘laatste’ lied wil ik de nacht ingaan.

Zee van tijd

En vlak voor een afspraak denk ik met een half uur nog een zee van tijd te hebben. Maar nee hoor de wijzers houden een marathonwedstrijd met het tijdstip waarop ik dien te vertrekken. Ook al peins ik even heerlijk voor me uit!

Ten tijde van grauwe somberheid kon de klok me niet langzaam genoeg gaan. Een zee van tijd voor me werkelijk doorvoelend. Maar de werkelijkheid was dat ik ook toen er geen dag jonger op werd. En nu met eind middelbaar (oeps?) is Kerst nog niet voorbij en staan we alweer aan de vooravond van Pasen. Al drink ik nog zo elke avond minuten méér licht dorstig in.

Klokrace

Nu dus opeens een heel uur meer licht! Maar dat ligt aan des mensens afspraak alhier van zomertijd. Een andersoortige klokrace. Wat mij betreft mag het het hele jaar door zomertijd blijven. Dan maar geen uurtje extra in de winter. En een ochtendmens ben ik toch al niet.

Voor mijn gevoel gaat de tijd in sprongen, dus wat doet dat uurtje ertoe? Mmm nou een heleboel! Als echt gewoontedier loopt mijn innerlijke tijd graag hetzelfde als de kloktijd. Met verbaasde blikken als dit even net niet helemaal klopt. Enne: hoe meer gevorderd in leeftijd hoe sneller de tijd gaat. De klokrace vandaag nog groter!