Zorg-zorgen

Prominent aanwezig met koppie en interview, best eng om mijn nek uit te steken, sta ik in het Zorgdossier van deze week: Margriet 35. Nog tot donderdag te koop. Om maar even ongegeneerd reclame te maken voor het tijdschrift dat mij dit podium gaf.

ZorgAl maanden geleden vond dit interview plaats en de geweldig leuke dag van de fotoshoot. Ieder deed haar en zijn best mij in de watten te leggen. Wat mij, eenmaal voor de camera, een schaterlach deed bezorgen die moeizaam te stoppen bleek. Op mijn 16de vele malen met vriendinnen uitgebreid in de make-up, maar de beloofde fotograaf/klasgenootje kwam never nooit opdagen. En daar stond ik dan begin juni: net voor mijn zes kruisjes bereikt te hebben, voor de camera! Wat maatjes en jaartjes verder. Om een understatement te gebruiken.

Zorg LoesjeToch ging het mij in dit artikel niet echt om mezelf. Al is het tof dat mijn link naar hier werd vermeld. Ik deed mee voor een hoger doel: zorg om de zorg. Oftewel zorg-zorgen. En ja die heb ik. Niet alleen gaat de zorg van overheid naar gemeente. En is inmiddels genoegzaam bekend dat deze transitie zorgen om de zorg opwerpt. –  Al weet nog niemand echt hoe dit verder gaat uitpakken. – Margriet doet in haar uitgebreide artikel een lovenswaardig boekje open.

Ik prijs me gelukkig (nog) niet afhankelijk te zijn van thuiszorg. Mijn zegeningen tellend. Maar ik heb wel graag vervolg op mijn psychologische ‘onderhoudsgesprekken’. En dat zag ik de afgelopen jaren drastisch verminderen. Me inlevend hoe de huidige psychologenzorg voor me zou zijn geweest in de dal-jaren. Ik meen te mogen stellen dat het dan nu veel minder goed met me zou gaan.

Me vooral zorgen makend om de huidige mens die last heeft van psychisch of psycho-somatisch leed. Met angst om mijn hart waar we als welvarend land eigenlijk naartoe willen. Met zorgverzekeringen die duizelingwekkende bedragen oppotten, en de grijze golf niet hebben zien aankomen. Waar een arm mens beperkt van waarde is, om op te vangen. ….Tig jaar terug in de tijd waar men je aan je lot overliet. Net nu het taboe op bij een psycholoog lopen meer doorbroken lijkt. Net op het moment dat de psychologie haar kinderschoenen lijkt te zijn ontgroeid.

Onder anderen doen psychologen niet alleen veel helend werk, maar ook veel preventief werk. Wat gaat het de maatschappij en de verzekeringen kosten als dit voor een groot gedeelte wegvalt? Als er te laat wordt ingegrepen en de schade niet te overzien is? Ook uit te drukken in geld.

Ja ik maak me zorg-zorgen en hoop op inkeer. Terecht?

Ballonnen

ballonnen-300x240De trouwe abo-lezer werd deze week in verwarring gebracht. En misschien de andere lezers ook wel. Al jaar en dag gewend aan een zondagse post – ok een enkele keer op maandag, maar dat terzijde – kwam er zomaar plotsklaps een andere post op donderdag! Een proefballonnetje, een uitbreiding, een ingeving, een gastblog dus.

Dat was wat het was. Een gastblog. Geschreven door de loopbaancoach Aletta van ’t Hoog. Met een wel heel uniek, nieuw opkomend beroep, waarbij je slapend rijk kan worden. Letterlijk. Om schrijnende ouderenzorg te verlichten. (Zie vorige blog)   Ouderenzorg waar haar moeder, toevallig ook wonend in de Achterhoek – en nee mijn moeder is al 10 jaar overleden – mee te maken krijgt. Om, zoals de regering wil, zo lang mogelijk zelfstandig te blijven wonen. En na een val zorgbehoeftig werd. Zorg die dan wel ingevuld dient te worden. Met een nieuw beroep. Laten we het de Nachtwacht noemen. Van oudsher, in een totaal andere context, al op het doek gezet door onze aller-beroemdste schilder. Maar dat is een gedachtesprongetje.

De Nachtwacht van Aletta kunnen we ook zien als een proefballonnetje. Om werkelozen kansen te laten zien en ruiken én invullen in een snel veranderende, zorgarme wereld en maatschappij. Nieuwe noodzakelijke banen en baantjes onder de aandacht te brengen. Wie stapt in het mandje onder de ballon?

Over ballonnen gesproken: ik heb wel zin 99 Luftballons van Neena nu op te laten vandaag, met de NSS-Top14. Kijken of al die zware helikopters mijn huis gaan mijden. Het hoeft niet direct zo catastrofaal af te lopen als in haar liedje. Maar een beetje ontregeling lijkt me wel grappig. Heeft de beveiliging ook wat te doen en staan de militairen niet gapend naar de lucht te staren, maar alert en in verwondering. En spoeden de regeringsleiders zich naar de ramen om dat gekke Holland life mee te maken. Als ze nog genoeg kind kunnen zijn om zich te verwonderen over ballonnen. Ik nog altijd!