Dagje weg

Krijg je wat je verdient? Op werk eega wordt gefluisterd dat je vrij moet nemen als wij vrij nemen. Altijd goed weer. Maar met het subtropische weer van onlangs zijn we dan wel overbedeeld qua vakantie. Wel prima weer voor een dagje weg.

Dagje weg, Noordwijk, kaasstroompjeNa de relatieve koelte in de subtropische kassen van de Hortus Botanicus viel het zonnige bankje buiten niet echt mee als pitstop. De temperatuur loog er niet om. De studenten in het troebele grachtenwater hadden lol en verkoeling. En zowaar zag je mensen in zwemkleding zonnebaden in deze zinderende hitte. Daar moet je jong voor zijn, om dat te kunnen ondergaan.

Uiteraard is de Hortus interessant qua bomen, planten en struiken. En sinds ik bij de Bomenbond een en ander voor ze doe, kijk ik met hernieuwde belangstelling daarnaar. Uitstekend onderhouden natuur.

Maar toch na een warm half uurtje, schaduw gezocht op een terrasje.  Met grote glazen cola light de vochthuishouding aangevuld en de – bijna kinderen nog – jonge studenten bekeken. Daarna op naar tropisch Noordwijk.

Hierbij de foto van het mooi ingegraveerde wijnglas van de sjieke en prijzige strandtent aldaar. Colaflesje eega per ongeluk op een niet bewust gestileerde mooie plek in het geheel. Heerlijk zee snuiven en extra energie aanvullen van het altijd golvende water.

Aan de boulevard een hapje om te eten gezocht en gevonden. De serveerster meldde dat er drie hulpen niet waren komen opdagen. Iets wat ik deze bijzondere nazomer als klacht vaker had gehoord. Sommige tenten sloten zelfs hun terras omdat de schoolgaande jeugd weer terug was naar school en daardoor niet konden werken.

De serveerster had het dus erg druk, wat haar humeur bewonderenswaardig niet ten nadele beïnvloedde. Hulde! Naast ons tafeltje zat een middelbare heer met berustende blauwe ogen in zijn eentje te eten. Maar mijn ogen dwaalden steeds naar hem. Me afvragend welke nationaliteit hij had en wat zijn verhaal zou kunnen zijn. Gescheiden man met onttrokken kinderen?

Heel intrigerend kwam er al etend een straaltje kaas van zijn lip tot onder zijn kin. En aldaar meetrillend en lillend met zijn bewegend etende mond. Not done hem daarop te wijzen. Maar oh hoe stond ik op red alert om dat wel te doen. En hij rustig en berustend dooretend. Tot onze overheerlijke inktvisringetjes kwamen en wij zelf te druk waren met smikkelen.

Gelukkig had hij zijn servet gebruikt na zijn eten, zag ik daarna. Het kaasstroompje weg. Ik herademde. Het stond hem veel beter. En zo heeft ieder op zijn eigen manier zijn dagje weg.

Print Friendly, PDF & Email

Gerelateerde berichten:

8 thoughts on “Dagje weg

  1. Je staat op, de zon is al aan het werk, en je gaat met kroost op stap. Laat in de middag even een naar huis, broodje kaas, kroost op bed en “weg dag”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *