Kunnen en willen

Kunnen en willen

Bij kunnen en willen

Schilderij: Hornman-Zee ’96

Regelmatig worstel ik met kunnen en willen. Ik kan van alles willen, maar kan niet altijd. Of andersom: ik kan wel, maar wil niet. Eega en ik halen regelmatig het credo aan van een vroegere buurvrouw: kunnen wel, willen niet…

Waarom houdt dit ons zo bezig? Als je beperkingen hebt – zoals wij momenteel – is dit een essentiële vraag. Eentje waar je jezelf antwoord op moet geven. Maar ook elke keer opnieuw. Elke dag, soms zelfs elk uur.

Wil je zo gezond mogelijk worden? Een belangrijke vraag. Meet je je aan een gezond iemand af, die zo gezond mogelijk wil blijven dan kan die persoon van alles, als hij wil. Maar beland je eenmaal in beperkingen door ziekte dan wordt het een ander verhaal. Dan kan er heel veel niet. Hoe graag je ook wil.

Longoperatie

Zelf heb ik direct na mijn longoperatie met nog 1/3de deel rechterlong over, om de vermaledijde verkeerd gedeelde slechte cellen weg te halen, – longkanker ja – elk advies die me gegeven werd opgevolgd. De diëtiste, fysio, artsen en andere hulpverleners hadden een makkelijke aan me. Met de dood voor ogen gehad voor mijn operatie, wilde ik nog maar één ding: en dat was leven. Zo heftig geschrokken dat mijn lichaam het totaal had laten afweten en elk vertrouwen erin weg was. Lees verder

Mij leren kennen?

Interview

Wil je mij beter leren kennen? Schrijfcoach Sigrid van Iersel, die sinds een tijdje meekijkt met mijn blogs heeft een interview bij me afgenomen. Interview Loes

Gelezen? Zo ja. Ben ik erg benieuwd of dit je de achtergrondinfo geeft, die je je misschien weleens hebt afgevraagd?

Mij leren kennen

En had je dit verwacht? Oftewel: wat vind je hiervan? Geef je reactie?

Dierengevoel

Dierengevoel

Laatst liep ik mijn dagelijkse rondje park met een goede bekende. Het gesprek kwam op onze vele nieuwe wijkdieren op de dierenweide. Nieuw elan en ontzettende bezoekerstrekker. En hij opperde dat dieren geen gevoel hebben. Net als broodfokkers of een aantal veehouders, de goede niet te na gesproken.

Mensen zonder huisdieren denken dit wel vaker. Maar ooit verknocht geraakt aan je kat of hond, weet je toch echt wel hoe je huisdier zich voelt. Jaja dieren hebben ook hun stemmingen.

Chaggi katten

Zo is eega verknocht aan ons schilderij van Jacob Kanbier: heerlijk chagrijnige katten, met nog kringeltjes boosheid boven hun koppies. Eega moest en zou dit schilderij kopen. Het hangt nu te pronken in de traphal. Veelzeggende echt naar beneden gerichte boze bekkies ook. Lees verder

Achterhoofd

In of op achterhoofd?

Je bent niet OP je achterhoofd gevallen is een staande uitdrukking. En is eigenlijk een compliment dat je slim bent. Bewonderend uitgesproken. Vol ontzag zelfs. Je wordt geprezen met deze uitdrukking.

Maar iets IN je achterhoofd hebben is dan weer heel andere koek. Gedachten kunnen in je achterhoofd zitten en over nagedacht worden. Zonder dat je dit al te bewust bent. Dit kan een heel eigen leven gaan leiden.

Mijn achterhoofd

Mijn achterhoofd werkt best intensief, al zeg ik het zelf. Daar spatten mijn blogjes van op papier. Waar vandaan? Peurend uit mijn schatkist van lange ervaring. Maar vaak lijkt het schrijven ook geleid te worden. Van hierboven? Lees verder

Schoon recyclen

Schoon recyclen?

Laatst kreeg ik het compliment dat ik zo schoon recycle. Oeps, bij navraag bleek mijn ex-vriendje te bedoelen dat ik mijn overgebleven resten kaarsvet en kaarsstompjes zo netjes inlever bij hem. Hij maakt er prachtige gietkaarsen van. Deze resten worden nogal eens vol lucifers bij hem ingeleverd.

Netjes: dat klopt inderdaad, want ik heb een schaal met drie kaarsen. En de lucifers die ik ervoor gebruik leg ik in een hoekje van de schaal apart. In de winter wanneer ik veel meer kaarsen brand dan nu in de zomer, wil dat nog weleens een hele berg worden. Die ik dan weer apart weggooi.

Prangende vraag

Nou roept zo n compliment van schoon recyclen wel vragen bij me op. Ik ben er namelijk eens op gaan letten. Het werd in mijn hoofd een belangrijke, prangende vraag. Lees verder