Wassen

Hoe prozaïsch deze titel wassen. Je hoofd leegmaken zou je wel wassen kunnen noemen. Schoonwassen niet witwassen. Hoewel witwassen van je daadwerkelijke was niet echt bij dit woord hoort. Meer het witwassen van geld. Maar daar doen wij niet aan. Gelukkig houden wij ons niet bezig met de zwarte geld variant.

wassen, hoofd leegmakenJe hoofd leegmaken. Ook daar zijn vele therapieën en coaches voor. Zie blog Schakelen. Wat slechts tekent hoe moeilijk dit voor een gemiddeld mens is om te bereiken. En wat de ene therapie belooft ontkracht de ander weer. Vele wegen dus die naar Rome leiden. En zie daar je hoofd dan maar weer over te breken wat of wie voor jou nou de juiste is. Met daardoor weer een vol hoofd.

Oren wassen

Ik zal je de oren eens wassen, een aantijging om het niet met iemand eens te zijn. En hem/haar eens een lesje te leren. Rare uitdrukking eigenlijk. Zie je het al letterlijk voor je? Washandje pakken en iemands oren wassen? Zonder slag of stoot van diegene? Met of zonder zeep, daar wordt niets over gezegd. Of douchegel. Maar iemand onder de douche zetten gaat wel erg ver. Dit terzijde.

Het meest trendy is Mindfulness om je hoofd leeg te maken. Wat ik niet begrijp is dat je daarin elk gevoel moet accepteren op dat moment. Ok er niet meer tegen vechten is al winst. Maar mijn hoofd leegmaken toch wel mijn doel. Mijn hersens spoelen en wassen. Leegwassen. Al is een leeg gevoel nou ook weer niet het meest prettige. Een mens dient toch wel iets te voelen, al is het maar eens tevredenheid. Een gevoel om naar te streven. Geluk daargelaten want dat is zo vluchtig.

Vol hoofd leegmaken

Fysieke inspanning kan je hoofd ook heerlijk leegmaken. Althans de vermoeidheid in je lijf is lekker en staat dan op de voorgrond. Prima om te doen, maar dan moet je lijf ook meewerken. Conditie opbouwen. Pfff lastig. Al ben ik altijd weer blij en ontspannen als ik op de loopband ben geweest. Morgen mag ik weer.

Wat het heerlijkst is en bij mij past is lekker hard werken op de comp met daarna als douceurtje een voldaan gevoel. Die tevredenheid die niemand me kan afnemen. In een flow. Niet stressy maar in balans. Opbouwend. Daarmee even zorgen opzij zetten, die daarna wel weer om aandacht vragen en ik tot blog maak… Want schrijven is mijn wassen, leegmaken, witwassen. Iets doen met een vol hoofd. Het lijkt wel op de programma’s van een wasmachine…

Schakelen

Geestelijk schakelen lijkt wel wat op schakelen in een auto. Of het nu een auto is waarin je handmatig moet schakelen of een automagisch exemplaar. Automagisch? Jazekers de magische vorm van de tovenarij van automatisch. Al is er weinig magie aan zoiets technisch. Maar het is zo’n leuk woord. Ik hou van dit woord.

Schakelen, auto, psychischMijn snorfiets schakelt automagisch. Wel twee hele versnellingen hoor ik bij het rijden. Soms stokt ie even voor de tweede versnelling zijn intrede doet. En dan zoeffff óp naar mijn bestemming van die dag. Het liefst met een wat fris windje om mijn wangen en een zonnetje op mijn knast. Dat lukt helaas niet altijd in dit kikkerlandje.

Schakelpartijen

De uitdrukking dat je iemands hersenen hoort kraken duidt volgens mij op grote geestelijke schakelpartijen. Een reuze inspanning om de juiste versnelling te vinden. Op het verkeerde been gezet en het juiste been weer vinden waarop de conversatie door kan gaan. Pogend je ergens uit te redden. Een connectie te maken met hetgeen net door een ander te berde is gebracht.

Geestelijk of psychisch schakelen kan volkomen automagisch zijn: wegen die je geest al vaker hebben betreden en ingeslepen zijn. Daar waar allerlei cognitieve trainingen op in haken om je gedachten te onderscheppen en te veranderen. Nieuwe kronkelpaadjes in te slijpen, die na veel oefenen en betreden oftewel platlopen riante snelwegen worden.

Schakelen

Noodzakelijk als je vastloopt in het leven. Als de motor vastloopt als het ware. Als oude waarheden niet meer blijken te voldoen en zelfs tegen je werken. Al is cognitieve training niet mijn ding. Ik leer liever door ervaring. Door voluit leven. De lessen oppikkend die mijn omgeving me biedt.

Psychisch schakelen: net als mijn opa en moeder schakel ik veel en graag. Verder terug is mij jammer genoeg niet bekend. En ben ooit niet voor niets heel toepasselijk een blokhoofd genoemd… Het altijd weer soepel schakelen. Met soms een zanderige motor die wel nieuwe slingerpaadjes uit moet proberen. Of juist teveel toeren maakt. Herkenbaar?

Klokrace

Dat de klok vannacht alweer een uur vooruit ging is nog niet echt merkbaar op deze lazy zondag. De rauwe werkelijkheid dringt pas echt door als ik maandag weer in het gareel ga. Dat uurtje minder: een echte kolerige klokrace. Dagen van slag. Het intuïtieve gevoel van tijd is nog niet veranderd. Dat hobbelt er zoals gewoonlijk kilometers achteraan.

Klokrace, zomertijdZo ’s avonds na 22 uur is er ook altijd een klokrace aan de gang. Waarom de tijd zo hard gaat op zo’n moment snap ik nooit. Heeft er vast iets mee te maken dat ik het dan echt naar mijn zin heb. In een flow ben. Vooral als ik nog ‘even’ op You Tube passende muziek bij mijn stemming zoek. En de ene weergaloze en onweerstaanbare tip krijg van ze na de ander. En ja dan kan ik me moeilijk losrukken want met dit ‘laatste’ lied wil ik de nacht ingaan.

Zee van tijd

En vlak voor een afspraak denk ik met een half uur nog een zee van tijd te hebben. Maar nee hoor de wijzers houden een marathonwedstrijd met het tijdstip waarop ik dien te vertrekken. Ook al peins ik even heerlijk voor me uit!

Ten tijde van grauwe somberheid kon de klok me niet langzaam genoeg gaan. Een zee van tijd voor me werkelijk doorvoelend. Maar de werkelijkheid was dat ik ook toen er geen dag jonger op werd. En nu met eind middelbaar (oeps?) is Kerst nog niet voorbij en staan we alweer aan de vooravond van Pasen. Al drink ik nog zo elke avond minuten méér licht dorstig in.

Klokrace

Nu dus opeens een heel uur meer licht! Maar dat ligt aan des mensens afspraak alhier van zomertijd. Een andersoortige klokrace. Wat mij betreft mag het het hele jaar door zomertijd blijven. Dan maar geen uurtje extra in de winter. En een ochtendmens ben ik toch al niet.

Voor mijn gevoel gaat de tijd in sprongen, dus wat doet dat uurtje ertoe? Mmm nou een heleboel! Als echt gewoontedier loopt mijn innerlijke tijd graag hetzelfde als de kloktijd. Met verbaasde blikken als dit even net niet helemaal klopt. Enne: hoe meer gevorderd in leeftijd hoe sneller de tijd gaat. De klokrace vandaag nog groter!

Meer plakken

Er valt nog veel meer te melden over het blog ‘plakken’ van vóór het blog ‘feessie’. *Klik* Al is plakken op een feessie ook een bekend gegeven… Hoe meer er wordt geplakt hoe gezelliger het was?

Meer plakken, imiterenMeer plakken in plaats van overtypen via de computer is uiteraard een enorme tijdwinst. Zoals laatst de beroemde en bevlogen choreograaf Hans van Maanen meldde in CollegeTour op televisie dat imiteren mag en diefstal niet. Imiteren kun je als inspiratie zien. Letterlijk kopiëren is not done.

Bronvermelding

Op websites geldt de ongesproken regel: beter goed gejat dan slecht geschreven. Wel graag met bronvermelding om de bedenker te eren. Hoe zou jij je voelen als je je letterlijke tekst met eventuele schrijffouten en al door een ander gesigneerd zag? Geplakte tekst? Mocht je Hans van Maanen indachtig er zelf mee aan de slag gaan en het je eigen maken en er een twist aan geven, ok plak en verwerk dan maar.

Uiteindelijk is de hele mensheid en zijn verlangen naar meer en beter in zijn ontwikkeling een kwestie van creatief omgaan met imiteren. Steeds een stapje verder. Nooit uitgeleerd. Nieuwe wegen inslaan vanuit de gebaande paden. En daarvoor hebben we pioniers nodig. Waarvan de volgers bestendigen en eigen maken en zo gemeengoed kan worden.

Meer plakken

Het meer blijven plakken van gevoelens tijdens heftige omstandigheden die geweest zijn en die in het heden nog de kop opsteken worden dan weer deftig trauma’s genoemd. Een kwestie van niet hebben kunnen verwerken. Oh wat kan dat meer plakken. Ieder mens heeft er in mindere of meerdere mate wel eens last van.  Al is het maar een gewoonte uit je jeugd. Geen kind komt echt helemaal ongebutst uit zijn of haar jeugd. En dat is maar goed ook. Al kunnen echte jeugdtrauma’s heel heftig doorwerken.

Perfectie bestaat niet al kun je het omarmen. En is het raadzaam te pogen leed te verwerken. Iets wat veel tijd kan kosten. En daarin jezelf uiten. Daarbij indachtig dat onzekerheid en verdriet ook de weg kan banen voor creativiteit. Onzekerheid de bakermat zelfs is van creativiteit. En deze quote heb ik uit mijn geest gepakt en geplakt – weer meer plakken – maar ik weet niet meer van wie…  Eigen gemaakt?

Feessie

In de aanloop vandaag, jaardag eega morgen gaan we een klein feessie vieren. Niet te groot, niet te klein. Gewoon ongedwongen gezellig. Hopen we. Zijn kadootjes moet ik nog inpakken maar heb ik al wel binnen. En kan ik uiteraard nog niet verklappen want hij leest altijd als eerste…

Feessie, adrenalineEen aanloop is wel handig want er valt een heleboel te regelen van te voren. Maar dat weet jij vast ook wel. Huis schoon en netjes presentabel, boodschapjes, dingetjes vooraf regelen die we normaal op zondag doen – zoals deze blog – en ga zo maar door.

Feessie

Eega staat niet graag in het middelpunt al geeft hij decennia later schoorvoetend toe dat een bepaald feessie toch wel een markering was, een mijlpaal. En ja markeringen en mijlpalen zijn de jeu in het leven. Toch? Net als rituelen in zware tijden is blijdschap tonen – althans die bedoeling hebben – in goede tijden ook een ritueel.

Deze jaardag is weer zo’n ritueel: een blij en vrolijk ritueel, een feessie waard. Je hebt toch maar weer een nieuw levensjaar bereikt. Het vieren van je geboortedag. De aanschouwing van je leven. Daar mag je toch wel met dierbaren bij stil staan. Vind ik.

Zelf in mijn jeugd een aantal jaren in de Achterhoek gewoond, heb ik regelmatig mogen beleven dat de feessies daar onnavolgbaar gezellig zijn. Ze kunnen er wat van die Achterhoekers. Zelden hier in het Westen zo meegemaakt.

Adrenaline

Morgen: een borreltje, een frisje zo nodig, een hapje en wat wetenswaardigheden uitwisselen. Wat de een wetenswaardigheid vindt, vindt de ander non-informatie. Maar achteraf gezien kan het toch handig zijn dit te weten. Het zegt altijd iets over de spreker. Je weet nooit wanneer iets te pas komt in gesprekken later. We vinden elkaar wel. Toch?

Voor nu in gespannen afwachting van het feessie. Juist spanning kan door je extra adrenaline je omhoog tillen. Maar niet te pop. Van harte eega!!!!