Kunnen en willen

Kunnen en willen

Bij kunnen en willen

Schilderij: Hornman-Zee ’96

Regelmatig worstel ik met kunnen en willen. Ik kan van alles willen, maar kan niet altijd. Of andersom: ik kan wel, maar wil niet. Eega en ik halen regelmatig het credo aan van een vroegere buurvrouw: kunnen wel, willen niet…

Waarom houdt dit ons zo bezig? Als je beperkingen hebt – zoals wij momenteel – is dit een essentiële vraag. Eentje waar je jezelf antwoord op moet geven. Maar ook elke keer opnieuw. Elke dag, soms zelfs elk uur.

Wil je zo gezond mogelijk worden? Een belangrijke vraag. Meet je je aan een gezond iemand af, die zo gezond mogelijk wil blijven dan kan die persoon van alles, als hij wil. Maar beland je eenmaal in beperkingen door ziekte dan wordt het een ander verhaal. Dan kan er heel veel niet. Hoe graag je ook wil.

Longoperatie

Zelf heb ik direct na mijn longoperatie met nog 1/3de deel rechterlong over, om de vermaledijde verkeerd gedeelde slechte cellen weg te halen, – longkanker ja – elk advies die me gegeven werd opgevolgd. De diëtiste, fysio, artsen en andere hulpverleners hadden een makkelijke aan me. Met de dood voor ogen gehad voor mijn operatie, wilde ik nog maar één ding: en dat was leven. Zo heftig geschrokken dat mijn lichaam het totaal had laten afweten en elk vertrouwen erin weg was. Lees verder

Dierengevoel

Dierengevoel

Laatst liep ik mijn dagelijkse rondje park met een goede bekende. Het gesprek kwam op onze vele nieuwe wijkdieren op de dierenweide. Nieuw elan en ontzettende bezoekerstrekker. En hij opperde dat dieren geen gevoel hebben. Net als broodfokkers of een aantal veehouders, de goede niet te na gesproken.

Mensen zonder huisdieren denken dit wel vaker. Maar ooit verknocht geraakt aan je kat of hond, weet je toch echt wel hoe je huisdier zich voelt. Jaja dieren hebben ook hun stemmingen.

Chaggi katten

Zo is eega verknocht aan ons schilderij van Jacob Kanbier: heerlijk chagrijnige katten, met nog kringeltjes boosheid boven hun koppies. Eega moest en zou dit schilderij kopen. Het hangt nu te pronken in de traphal. Veelzeggende echt naar beneden gerichte boze bekkies ook. Lees verder

Achterhoofd

In of op achterhoofd?

Je bent niet OP je achterhoofd gevallen is een staande uitdrukking. En is eigenlijk een compliment dat je slim bent. Bewonderend uitgesproken. Vol ontzag zelfs. Je wordt geprezen met deze uitdrukking.

Maar iets IN je achterhoofd hebben is dan weer heel andere koek. Gedachten kunnen in je achterhoofd zitten en over nagedacht worden. Zonder dat je dit al te bewust bent. Dit kan een heel eigen leven gaan leiden.

Mijn achterhoofd

Mijn achterhoofd werkt best intensief, al zeg ik het zelf. Daar spatten mijn blogjes van op papier. Waar vandaan? Peurend uit mijn schatkist van lange ervaring. Maar vaak lijkt het schrijven ook geleid te worden. Van hierboven? Lees verder

Erop uit

Voorzichtig

Na twee vaccinaties Pfizer plus de broodnodige 14 dagen kan ik weer voorzichtig aan een winkel bezoeken. Voorzichtig aan ja, want als risicomens heb ik me bijzonder gedeisd te houden. En – niet te vergeten – kon eega het laatste kleine half jaartje niet autorijden. *Klik*. Dus een autoritje zat er ook niet in.

Ja met lieve buuf 5 minuutjes heen en later weer terug voor mijn eerste vaccinatie. Een hele belevenis! Het viel zo mee dat ik de tweede prik helemaal zelfstandig, met jammer genoeg nog iets wiebelende armen aan het stuur, dapper heb ondernomen. Een hele overwinning.

Durfals

De vakantiegangers in onze omgeving blijken toch talrijk. Aangepast meestal binnen de nationale grenzen. Maar toch ook durfals die met angst en beven internet af moeten struinen of er in hun bestemmingsvoorkeur weer maatregelen worden genomen of zelfs codes afgegeven. Per dag wisselt dat. Je moet er wat voor overhebben nietwaar? En ik hoor regelmatig van wijziging van de plannen. Lees verder

In zorg

In zorg

Ja we zijn in zorg. Eega en ik. Al tijden, de reden dat er lang niet door mij geschreven is. Beiden in zorg. Want de één in zorg, dan de ander automatisch ook als mantelzorger. We wisselen elkaar nu netjes af. Eerst eega mijn mantelzorger, ik nog niet hersteld nu mantelzorger van hem. Wat een feest, wat een heksenketel, wat een tiendubbele achtbaan. Oftewel rollercoaster.

Om niet te vervallen in eindeloze, ja want het lijkt best eindeloos, ziekteverhalen slechts één tipje van de sluier oplichten: eega heeft als diabeet een vuistgrote hielwond ontwikkeld. Bij wie als diabeet, zoals bekend geacht moge zijn, een wond zéér slecht heelt. En dan ben ik nog optimistisch. Want onderbeenamputatie blijft een reëele mogelijkheid. Daar moeten dus honderden toeters en bellen aan te pas komen. Oftewel in zorgtaal: vele artsen, verpleging en thuiszorg aan te pas komen.

Legertje zorg

Maar daarmee ben je er nog niet, ook de huisarts, fysio, ergotherapeut, diëtiste, thuiskapster, pedicure, huishoudelijke hulp en taxichauffeur spreken een woordje mee. En dan vergeet ik nog een paar beroepen gemakshalve. Een heel legertje zorg komt ons huis in- en uitlopen. Lees verder