Onderweg

Mijn motto is: je bent altijd onderweg. Nu op dit moment ben ik onderweg deze warmtedag te doorstaan. In het heerlijke besef dat het morgen koeler wordt. Als we het weerbericht mogen geloven. En dat bericht verzaakt nog wel eens. Maar nu wil ik het dolgraag geloven. Dus geloof ik dat ik onderweg ben naar koelte. Doorstaan dus maar deze hitte met stromende rivieren over mijn gezicht.

onderweg, Camino, louterendEr is altijd iets te wensen, altijd iets te streven en daarvoor ga je dan op weg. Want dromen en plannen smeden is één. Doen en beginnen, de volgende stap. Daar kan nog weleens een drempel tussen zitten. Of bij sommigen een berg of zelfs de Pyreneeën. Een innerlijke drempel, een letterlijke drempel of de tijd is nog niet rijp of de omstandigheden niet. Gebrek aan initiatief, pecunia of steun. Om maar wat drempels te noemen.

Broerlief die ik een groot hart onder de riem wilde steken op 17 mei onderweg naar zijn tocht van 2600 kilometertjes was letterlijk op reis. *Klik* Onderweg. En zijn verwachtte 2600 kilometertjes werden 2755 kilometers. Hij heeft letterlijk ook de Pyreneeën met zijn bergachtige achterland doorkruist! Doel: Santiago de Compostelle. Oftewel de Caminoroute. Vanaf de Achterhoek in Nederland (!)

Vijf hele weken lang was ik in gedachten bij hem op zijn bewonderenswaardige tocht. En sprong regelmatig achterop zijn fiets – als het ware – om door zijn ogen zijn tocht te aanschouwen. Een schrijver blijkt hij te zijn, die broer van mij! Heeft hij goed verborgen gehouden al die jaren. Bij aanvraag geef ik je zijn link van zijn reislog. Kun je ook meeleven.

Gelukkig heelhuids teruggekomen van onderweg zijn en zijn doel bereikt hebbende met heel erg veel positiefs in zijn bagage, is hij nu weer onderweg zijn gewone normale leven gestalte te geven. En is er iets van de meegeleefde spanning bij mij weg. Wat op de voorgrond staat bij mij is trots en blijdschap op zijn volharding.

Veel mensen melden hem nu dat ze deze tocht dolgraag ook zouden willen volgen. Daadwerkelijk onderweg. Niet alleen overdrachtelijk. In zijn voetspoor, of zijn fietsspoor eigenlijk. Louterend. Je grenzen testen en verleggen. Letterlijk van grote afstand naar je verleden kijkend. Relativering als vanzelf opdoend. Met elke fietstrap. Onderweg hogere doelen zoekend en vinden. Toch wel: een pelgrimage. Broerlief heeft daar één antwoord op: Dóen!

Print Friendly, PDF & Email

11 thoughts on “Onderweg

  1. Nou dit is een geweldige prestatie Loes. De trots loopt van mijn scherm.
    Had vorig jaar ook plan om Compostella te bezoeken, wel is waar had ik een auto bij de hand maar de afstand van Porto naar deze bedevaart stad bleek toch te veel van het goede. Ik denk er soms nog aan als ik in de tuin loop want daar ligt zo’n schelp die je ook vind op de route naar Compostella. Maar nogmaals, bewondering voor je broer.

    • Dank zadeltas!!!!! Ik zag van de week dat Porto Santiago dC ook nog 240 km is? Oeps trainen Zadeltas! (Ik doe niet met je mee) Wat leuk dat je zo’n schelp hebt. St. Jacobsschelp toch?

      Nog verdere fijne vakantie en trainen maar daarna? 😉

    • Ha Rob,
      Dank je! Ik ben dus niet de enige die zo heeft genoten van zijn verslagen. Inmiddels heb ik hem life kunnen knuffelen en hij ziet er perfect uit!
      Hartelijk groetje!

  2. Ondanks de warmte en de stromende rivieren is er toch weer een mooi verhaal uit de koker gekomen, mede door de prestatie van broer lief. Knap werk van je broer, ik zou het hem niet na doen!

  3. Hoi Loes
    Weer mooi geschreven hoor je mag trots zijn op je broertje ben ik ook op mn mannetje ! Dat heeft hij toch maar mooi gedaan ! Xjes Ans

    • Niet te bevatten Ans wat iemand in vijf hele weken wel niet allemaal beleefd kan hebben! Met alle hoogte- en dieptepunten!

      Alles, maar dan ook alles, nieuw en om aan te wennen. Op Skype met jou na en zijn stalen ros en zijn eigen bagage. Voor hem een periode om nooit meer te vergeten. Ja ik doe met je mee: trots!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *