Onze internetverbinding bleek aan vervanging toe. Minimaal vijf keer per dag resetten is geen sinecure. En als die kastjes voor het resetten nou nog op een normale plek zouden zitten. Nee, daarvoor moest de halve werkkamer verbouwd – elke keer opnieuw – en ik in Houdinistandjes. Op volgorde te weten: ontdekking met onbeschaafde chipsvloeken dat
Van dat onbestendige weer, waar geen zonnetje is te bekennen: mist. Slecht zicht, vochtig, en gratis stoom voor je longen, waar je zo heerlijk ziek van kunt worden. Gevaarlijk weer voor het verkeer. Rij maar met je mistkoplampen aan, anders zit je zo bovenop iemand. De snoodaard die zijn mistkoplampen met mooi weer aanzet, hekelen
Onlangs werd ik, bekrachtigd met een ferme schouderklop en handdruk, benoemd tot ambassadrice. Waarvan vertel ik nog even lekker niet. Zijn boodschap was echter helder en duidelijk. En als goed ambassadrice – want ja zo’n rol neem ik serieus – geef ik die boodschap graag door. Het MKB (midden- en kleinbedrijf) heeft het zwaar. Dat
Guilty pleasure? Schuldig vermaak? Of juist onschuldig vermaak? Ik ga het eens nader onderzoeken. Gisteren op een feestje kreeg ik een niet zo duidelijke vraag over Word en de opmaak ervan, en deze vraag bleef in mijn hoofd hangen. Zodanig dat ik vanmorgen de oplossing vond. Meen ik. Denk ik. De trendy buurman bedoelde waarschijnlijk
Twee weken geleden noemde ik zijdelings dat ik een traumabehandeling onderging in Mee- en tegenwind. *Klik* En dat is EMDR. Dit staat voor Eye Movement Desensitization and Reprocessing. Het lijkt wel toveren. Met als toverstafje een koptelefoon en de vingers van de therapeut. Dit klinkt licht en luchtig, maar onderschat de impact niet. Niemand die