Loslaten?

Loslaten: zo’n trendy, te pas en onpas gebruikt woord. Bij elk – vaak negatief – gevoel of negatieve gebeurtenis, is er altijd wel iemand in je omgeving die roept: “loslaten”! Tja het is nog maar de vraag of dat nodig is, het lijkt er bijna op alsof je altijd en overal positieve gevoelens dient te ervaren. Toch? Maar we leven toch niet in een collectieve sekte? Met alleen gemaakt geluk op onze koppies?

loslaten, vasthouden, stralenAfgelopen week werd er een heus filmpje van me opgenomen. Over mijn schrijverij. En nee je hebt nog heuls veuls geduld nodig voor dat het hier op de pagina “Auteur” wordt geplaatst door mij. Ik dien ook tergend geduld te beoefenen. Ik kan het dus beter even loslaten. Zelfs een demo te zien krijgen zal een maandje of twee duren, door vakantie van de bevlogen filmer Mario en zijn adequate collega Coby.

Ik voelde dat ik ging stralen tijdens het filmen. En hoewel al weken in spanning hiervoor, de druk moet op de ketel, weet ik niet goed meer wat ik allemaal heb gezegd zo’n anderhalf uur voor de camera. Een belevenis op zich. En opgelucht toen de camera’s weer in de tassen gingen. Vol loftuitingen van Coby. Daar houd ik me dan maar aan vast.

Dat stralen was echt een momentje van geluk. En hoezeer ik het zou willen vasthouden, het gebeurt kort en onverwacht, dat zal niet lukken. Heb ik niet in de hand. En dat is maar goed ook. Ik kan moeilijk als een stralende rare snijboon door het leven hupsen.

Koesteren kan ik zo’n moment wel. En straks, veuls later, het resultaat zien! Beoordelen hoe zichtbaar het stralende is. Hoe de buitenwereld mij ziet, als ik zo’n geluksmomentje beleef. Hopen dat dit aanstekelijk werkt en je extra goed luistert. Naar hetgeen ik op dit moment niet goed kan recapituleren wat ik precies gezegd heb.

En jou ook een blij gevoel gaat geven, wat je echt niet hoeft los te laten. Leer het zien en voelen. Met de nodige zorgen tijdens het dagelijks bestaan houden we met broodnodige geluksmomentjes wel verdriet op afstand toch? En lopen ook weer niet als sekteleden rond…

Print Friendly, PDF & Email

Gerelateerde berichten:

10 thoughts on “Loslaten?

  1. Pingback: Loslaten II - Schrijfblokjes

  2. Pingback: Filmpje! - Schrijfblokjes

  3. “The power to say goodbye” zong Madonna en ik vond het een rare titel tot ik mij realiseerde dat dit vaak echt een POWER is,waarover ik niet altijd beschikte….Ik kocht uiteindelijk de cd en ben vooruitgegaan.In ieder geval ben ik niet slachtoffer geworden van het “mejor lo mal conocido que lo desconocido para conocer”-syndroom.Mensen,die hieraan lijden blijven wanhopig vasthouden aan een status quo in hun leven,die in sommige gevallen zeer,nee,bedroevend slecht,maar wel vertrouwd is en dit weerhoudt ze,ja,boezemt ze zelfs angst in andere,en dus nog onbekende wegen in te gaan en zodoende komen ze derhalve nooit een stap verder!Maar hoe dan ook, het is waar Mindel,voor de een meer dan de ander:partir,c’est mourir un peu………

    • Ben het volkomen met je eens Erik dat afscheid nemen, zo nodig, vaak lastig is! Maar wat is de betekenis van “mejor lo mal conocido que lo desconocido para conocer”-syndroom. Ik kan het wel een beetje opmaken uit je tekst, maar niet helemaal. En google biedt me geen uitkomst.

      Partir c’est mourir un peu, en soms noodzakelijk om verder te groeien. Ach ja ook afscheid heb je in soorten en maten. 🙂 Maar de borrels blijven lekker voorlopig doorgaan! 🙂

  4. Loslaten, ik zeg het ook regelmatig, waarom, als je met bepaalde dingen blijft doorlopen, gaat het steeds vaker (niet altijd) problemen geven. We hebben allemaal ons rugzakje en dat moet zo nu en dan eens geleegd worden en dat doe je vaak door er over te praten of om het op te schrijven.beetje bij beetje laat je op die manier dingen los.

    • Klopt Geert, een mens zou koppie onder gaan als ie alles bleef vasthouden! Praten, schrijven voor mij ook dé manier om te relativeren, en los te laten en op een rijtje te krijgen. Thnxxxxxxx 🙂

  5. Goed gedaan hoor Loes. Je hebt van die bijzondere momenten weer een heerlijk verhaal gemaakt. Xx

    Schoonzusje!

    • Dank Ellen! Was ook leuk om te schrijven! Probeer aan een gebeurtenis toch altijd een ‘twist’ te geven en diepere mijmeringen van te maken. Niemand meer verbaasd dan ik dat ik zoveel lezers heb… 🙂 Doet goed

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *