En ja er is een vraag binnengekomen. Over kroonjaren en daar voldoe ik graag aan. Een kroonjaar is toch echt iets bijzonders. Een mijlpaal, die menigeen die nooit de jaardag viert, wél viert. Een markering in de tijd. Een bijzonder moment. Al heb je natuurlijk ook vluchters. Die er niets van willen weten. Natuurlijk prima, het is je eigen leven, dus ook kroonjaren heb je zelf wat over te zeggen.

Zoals vaker verhaald is het leven één avontuur, één proces. Met een heleboel verschillende fases. De dertiger staat anders in het leven als de vijftiger. En nou bedoel ik niet de generatieverschillen. Daar gaan we het nu even niet over hebben. De vijftiger die terugkijkt naar hoe ie was met zijn derde kroonjaar. Leerzaam om te zien.

Het vijfde kroonjaar wordt alom als keerpunt gezien. Om de jarige in het ootje te nemen. Te plagen, met deze toch mooie mijlpaal. Sarah, Abraham: er zijn zelfs officiële namen aan gegeven. Zelf heb ik het lijdzaam ondergaan. Ik zag er erg tegenop. Hoewel zeker memorabel. De dierbaren hadden echt hun best gedaan. En eega ook. Nog nooit had ik het zo groots aangepakt. Met zaaltje en ballonnen. Met hapjes en drankjes. Met een schier oneindige rij gasten, waardoor ik de cadeaus niet uit kon pakken. De brusjes, de tantes, de verdere familie, vrienden en bekenden. De sketches en de vrolijkheid. Het was een feestelijk gebeuren.

De weken erna had ik het er best moeilijk mee. Keek met andere ogen naar oudere mensen. Jee hier hoor ik bij. Niet meer jong, niet meer jeugdig. Echt zo voelde ik me. Maar gelukkig landde die voorstelling naar de realiteit. Van het ene moment op het andere wordt niemand opeens oud. Ook niet met mijlpalen. Maar de eerste echte kwaaltjes en klachten kwamen in het volgende decennium wél. De grootste troost is dat het ieder ‘overkomt’. Als je geluk hebt. En hopelijk je levenservaring wijsheid wordt.

En ja, óp naar het volgende kroonjaar realiseer ik me dat elke fase zijn schoonheid kent. De bubble eeuwig jong betrekkelijk is. Al zie ik er voorbeelden van. Jong van geest en soms nog als een hinde door het leven. Het grapje: ik wou dat ik 18 was met de wijsheid van nu. Stel het je eens voor. Toch niet echt?