Dit is de 100ste column! Echt waar, ik sta er zelf ook versteld van hoe enkele loze zondagsuurtjes – wekelijks – zo’n resultaat kunnen hebben! Althans: 100 columns vind ik formidabel. Nooit verwacht. Bij een jubileum hoort een nieuw woord vind ik. En die ontsproot zomaar van de week bij mij op Twitter. Ik tikte
De eerste dagen dacht ik, onterecht, dat het storm zou lopen, qua reacties op mijn interview. Niets is minder waar. De boel druppelt binnen. En met dat ik dit schrijf, komt er een Comment. Zo blij mee! De wereld is vol verrassingen. Natuurlijk kun je niet aardig gevonden worden door de hele wereld. Een oude
Het onaffe, het ontbrekende stukje, fascineert mij. Heb ik al vaker verhaald. En in roerige tijden doe je andere dingen dan wanneer je leven op dat moment in kalm water zit. Zo hadden eega en ik bij het betrekken van ons huidige huis, alweer jaren geleden, amper oog voor de naderende kerst. Eenmaal de huis-
Tijdens mijn single-tijd had ik er nog geen woord voor, maar wel last van: huidhonger. Pas een paar jaar geleden hoorde ik dat woord voor het eerst. En ja de spijker op zijn kop. Prachtig woord. En vaker merk ik aan mensen dat ze hier echt last van hebben. Aanraking kan zo wezenlijk zijn. Vooral
En ja er is een vraag binnengekomen. Over kroonjaren en daar voldoe ik graag aan. Een kroonjaar is toch echt iets bijzonders. Een mijlpaal, die menigeen die nooit de jaardag viert, wél viert. Een markering in de tijd. Een bijzonder moment. Al heb je natuurlijk ook vluchters. Die er niets van willen weten. Natuurlijk prima,