Stap 1 - thema opties
Om te beginnen met het aanpassen van je site ga je naar Weergave -> Customizer en selecteer je Thema opties. Hier'vind je' aangepaste opties om je site mee op te bouwen.
Puinhopen
Puinhopen We zijn ruim een kwartaal (vier hele maanden) verder, dan beschreven in het laatste blog. [Note: Nu online gepubliceerd zelfs vijf maanden, met Pasen geschreven] De nachtmerrie van maandag 13 december 2021 ligt alweer achter ons. Zie: *Klik* En ja we proberen op deze puinhopen weer een leven te creëren. Al is dit drama
Nachtmerrie
Nachtmerrie
Een maandje of wat na mijn laatste blog ‘Medeleven’ kwamen we in een nieuwe nachtmerrie, oftewel heksenketel oftewel rollercoaster terecht. Wat de Apocalyps en ultieme feestelijke afsluiting had moeten worden, van negen hele maanden zware hyperbare zuurstoftherapie van eega’s inmiddels geheelde hielwond, werd een nachtmerrie. We hadden zelfs de thuiszorg al bedankt en afgesloten met een toepasselijk beeld van zorgende handen. Deze rollercoaster begon op maandag 13 december.
Als saillant detail was de vorm waarin eega’s superklein geheelde wondje een lief klein roze hartje geworden. Een buitengewoon prachtig symbool van een nieuw begin. Namelijk orthopedische schoenen. Want de wond diende beschermd te worden met een gat ter grootte van de wond, in de hak van de schoen. Waardoor zijn hiel zou steunen op de randen. En de tere jonge celletjes van de geheelde wond niet verstoord zouden worden verder stevig te worden. Normaal gesproken zijn orthopedische schoenen niet begerenswaardig maar in dit geval wel.
Medeleven
Medeleven
Medeleven, ook wel mededogen genoemd, is voor mij een steunend gevoel. Even voelen we ons samen. Blijft me lang bij. Maar dat zit hem vooral in meelevende ogen.
Weer heel anders dan medelijden. Al is mee-lijden ook een prettig gevoel. Medelijden niet echt. Maar zo ver hoeft de ander niet te gaan. Die mag in zijn eigen velletje blijven zitten, al is het met een luisterend oor of uitgestoken hand.
Vergipsing
Vergipsing
Als van origine Amsterdams kind zeiden we als grapje in ons gezin vaak ‘vergipsing’ in plaats van vergissing. Is dit dan een vergissing?
Geen idee waar het vandaan komt en ik zou eens kunnen rondvragen of het een familiewoord was? Misschien weten mijn nichtjes het? Nog steeds vind ik het een mooi woord! Maar gebruik het alleen tegen eega, die wel van die woordgrapjes houdt en ze waardeert.
Gips
Eega zit sinds mei met zijn linkerbeen letterlijk in het gips. Zijn grote – nu helende, maar nog altijd niet dichte – hielwond wordt daarmee niet belast en extra beschermd. De nieuwe jonge celletjes in de wond zijn namelijk erg teer. Een vergipste man dus. Hoewel het geen vergissing is. Wel lastig voor hem. En een vergipsing. Hij mag slechts wat rommelen in huis, verder mag hij niet lopen. Hij wordt dus buitenshuis in een rolstoel rondgerold. Maar binnen als hij al loopt: bonk, loop, bonk, loop. Richting toilet. Richting keuken. Links, rechts, links…
Vuurschaal
Vuurschaal
Onlangs kreeg ik het op mijn heupen. Ik had half september wat spullen klaargezet bij het grof vuil. Waaronder een Mexicaanse tuinhaard van aardewerk. Die was helaas destijds geen lang leven beschoren. Eega struikelde in de tuin en daar kon onze tuinhaard niet tegen. Net nieuw! Eega ook niet…
Deze tuinhaard was bedoeld om onze jaren geleden gespaarde houtblokken van onze bol-acacia in op te branden. Houtblokken? Heb je een boom omgehakt, als bomenliefhebber?