Single of alleen?

Ik heb een behoorlijke tijd moeten wachten op het ‘referaat’ van één van mijn singles: Frits. En nu heeft hij weer een behoorlijke tijd moeten wachten op mijn reactie. Hij prikt de mythe van de gelukkige single door.

Ega en ik hebben een ruim jaartje activiteiten georganiseerd voor singles hier in de regio. Waarom of waarnaar is mij nog steeds onduidelijk, maar de toeloop liep hard terug. Het nieuwe was ervan af. Wel houden we nog regelmatig een borrel, op eigen kosten, in de stad met een groepje ouwe getrouwen. Een super-gezellig gebeuren waarbij de diepte niet wordt geschuwd. Een mogelijkheid om elkaar in de letterlijke zin te ont-moeten.puzzelstuk

Het valt mij op dat bij de 45+ ers de vrouw de toon zet. Het feminisme ten top. De man reageert, of niet. De gesprekken worden aangevoerd door vrouwen die dieptevragen uiten. Binnen de veiligheid van de groep. Het gaat ergens over. En de analyses zijn niet van de lucht. Ieder kan er op reageren of luisteren en de goede sfeer tot zich nemen. Inademen, meenemen naar huis.

Hoe anders beschrijft Frits andere singles-activiteiten, niet vanuit zichzelf, maar als fictieve persoon, die met veel mede-singles heeft gesproken:

“Weet je, Mindel, volgende maand ben ik alweer vier jaar gescheiden. Zoals je weet was van een vechtscheiding, een diepliggend conflict of uit elkaar gegroeid zijn geen sprake. Een enorme drang naar meer ruimte, vrijheid en zelfontplooiing aan de kant van mijn eega deden ons huwelijk de das om. Omdat IK in die tijd daarna door zovelen gefeliciteerd werd met mijn herwonnen vrijheid, heb ik maar meerdere vreugderondjes gemaakt om mijn eettafel. In mijn nieuwe status heb ik mij direct aangemeld bij facebook. Ik heb hierdoor vele contacten van heel lang geleden weer nieuw leven ingeblazen en nieuwe vrienden (friends!) gemaakt. De contacten werden allengs ogenschijnlijk intensiever, doch uitsluitend via e-mails. Bij een eetclub waar ik lid van werd, is mij bij de eerste keer direct aangegeven, dat het vooral veel lachen en gezellie moest zijn. Ik ben er gaandeweg achtergekomen, dat dit laatste een overtreffende trap van gezellig is! Ik had al meerdere culinaire hoogtepunten meegemaakt toen ik pardoes buiten de eetclub om een van de tafelgenoten op straat in een grote stad tegenkwam. Ik groette uiteraard hartelijk en oprecht, maar merkte dat dit geheel niet in goede aarde viel. Enige weken later kwam ik dezelfde persoon weer tegen bij een etentje en het was weer ouderwets lachen en… juist. Een wandelclub bracht mij met enige andere sportievelingen iedere maand ergens in den lande samen. De sfeer was altijd zeer luchtig,maar iedere keer werd een ieder wel te verstaan gegeven dat contact buiten de wandelsessies om uit den boze was. De tochten waren een genot! Lieve Mindel, je begrijpt het wel: ik voel mij als een vis in het water in mijn singlebestaan. En dat al bijna vier jaar! Ik open binnenkort een goede fles champagne en ik ga een gat in de lucht springen: ik hoef hem immers met niemand te delen!”

Eenzaam verdriet wordt, volgens mij, blootgelegd en plaatsvervangend word ik boos op het exploiteren van verlangen. Een natuurlijk verlangen. Ega en ik poogden oprecht een handje te helpen. En nemen de weldadige sfeer altijd mee naar huis.

Print Friendly, PDF & Email

Gerelateerde berichten:

3 thoughts on “Single of alleen?

  1. Wat moet ik daar nu nog aan toevoegen,ik al single,voelde mij jaren geleden erg eenzaam,maar nadat ik eens goed om mij heen had gekeken en geluisterd. begreep ik dat je ook in een relatie knap eenzaam kan zijn. Ik heb sinds jaar en dag mijn draai als single gevonden.

  2. Als ex single moet ik inderdaad toegeven dat het leven van een single niet over rozen gaat.
    Je moet zorgen dat je constant bij de les blijft, anders val je in een single hole. 🙂
    Steeds zorgen dat er iets voor je te doen is, activiteiten nalopen, je laten zien in de kroeg, steeds maar zorgen dat mensen je uitnodigen of zelf mensen uitnodigen (ook degenen die je wat minder ziet zitten) en — dan ook nog speuren naar een mogelijke partner.
    Pfff— dat valt niet mee.
    Ik herken mij absoluut niet in het verhaal van Frits. Het lijkt mij dat ie zwaar aan het lijden is onder zijn (gedwongen) singlebestaan. Een advies voor hem: geef toe dat je single leven niet leuk is en stop met die psycholigische spelletjes, je maakt het alleen maar erger voor jezelf.

    B. Bollo,
    Spiegeloog en praktijkdeskundige

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *