In een vervolg op Crea van vorige week, denk ik tijdens het staartje van de feestdagen aan magisch. Creatief bezig zijn heeft iets magisch… Toch? Net als dat wij hopen dat kerst en de jaarwisseling iets magisch heeft. En de werkelijkheid soms zo rauw op onze dak valt. Al dat magische bouwt soms ook spanningen
Een levensboekje, een memorieboekje voor ruim twee jaar geleden overleden grijze prinses Lotte. Ze heeft ruim 16 jaar mogen worden, maar deze jaren vlogen om: een moment monument. Geschenk aan eega. Een greep uit dit verhaal: “Alle hens aan dek: Lotje gaat bevallen. Met zachte hand probeerde ik haar in het kratje te krijgen. De
Van diverse kanten kreeg ik deze week inkijkjes in dierbaren, die zich aanvankelijk nooit bijzonder, of zelfs helemaal niet, creatief betoonden. Ervan overtuigd waren dat er niets kon borrelen of bruisen bij hen. Behalve de champagne zo dadelijk met Oud en Nieuw. Maar dat is van een ander kaliber. Dierbare één deed een heel enthousiast
Vandaag kreeg ik een bijzondere mail. Van iemand die ik amper ken, maar toch weer wel ken, omdat ze de dochter is van een overleden dierbare uit het verleden. En ja dan ga ik prakkedenken. Een woord vanuit mijn vaders familie. Prakkedenken. Vele herinneringen uit die tijd van dierbare buitelen door elkaar in mijn hoofd. Zo
[style-my-gallery options=’animation: “fade”, controlNav: false,’] [/style-my-gallery]