Afgelopen week – tot gisteren – was het de collecteweek van de NSGK, oftewel voluit: Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind. Een mondvol, maar werd in begeleidend schrijven aangeraden voluit te roeptoeteren aan de deuren. “Om verwarring te voorkomen”. Zouden ze bang zijn dat ze als NVSH worden gezien? Stiekem glimlach ik om deze gedachte.
Een dag voor mijn laatste verjaardag kreeg ik een verrassingspakje: “Elke dag is een feestje, maar je moet zelf de slingers ophangen”. Bij het openen van het leuke doosje schrok ik me de tandjes van het vrolijke muziekje. Maar jawel; met slingers, ballonnen en een oorkonde. Het ophangen heeft eega voor zijn rekening genomen, dus
Kun jij kritiek uiten, je mening naar voren brengen, assertief zijn, voor jezelf zorgen, grenzen stellen? Zo maar even wat kreten die bij mij opkomen, als ik over kritiek nadenk. Van de week vroeg een dame me om opbouwende positieve kritiek op haar werkstuk. Ja tuurlijk, we gaan wel respectvol met elkaar om. Gelijktijdig deze
Getriggerd door een uitspraak laatst die ik hoorde: “ik hoop niet meer mee te maken dat ik een mail door anderen hoef te laten schrijven, want dat tast mijn zelfstandigheid aan”, ga ik hier eens verder over filosoferen. Mag de kennis die dit zei geen wensen uitspreken? Heeft hij een nare omgeving met dierbaren, die
Mijn uitgeschreven bloggerswedstrijd van vorige week draag ik een warm hart toe. En jullie kennelijk ook! Niet ieder durft er direct voor uit te komen, en ook hier en daar verbazing. Want ik nomineer ieder die er op durft te reageren, of mij durft te volgen als blogger… Wel wil ik graag ietsjes meer motivatie