De hemel in prijzen helpt een slachtoffer niet. Slachtoffer ja, want ben je die persoon, die de hemel in geprezen wordt, krijg je al gauw zoiets van: wat moet je van mij? Iets argwanends, iets afwerends. En de prijzer snapt er niets van. Heb je verder een goede band met de prijzer kan faalangst zelfs
Mijn leven kan soms tijden kabbelen, hoewel er in de waan van de dag, toch echt wel reuring is. Het is maar hoe je er naar kijkt. Leef je met alle zintuigen aan, dan valt er heel veel te beleven. De laatste maanden zijn er echter veel hoogtepunten. En er komen er nog heel wat
Als je ogen en oren openhoudt ruik je kansen. Ogen, oren en neus dus om precies te zijn. Ik lees – Erratum: eega leest – een interessante advertentie (voor) en hup daar draaien mijn gedachten al: wie zou ik hiermee kunnen verblijden? Rustig laten draaien, borrelen en bubbelen die gedachten en er komen namen. Daarna
Drie stuks hadden we er: katten oftewel poezen. Hier treffend afgebeeld door Judith van der Meer. Niet Aafkes drietal, naar een wel heel belegen boek, maar ons drietal. Afgebeeld als afsluiting destijds van onze kinderwens. Onze poezenkinders. Drie dames. Drie nuffige dames. De reden dat ik hier en nu, vandaag, erover schrijf is dat gisteren