Een ranzig, zwaar, zwart gevoel, krijg ik alleen al bij het woord mislukken. Iedereen wil lukken. Wil dat alles lukt. Maar ja, zo zit de wereld niet in elkaar. Ooit heeft onze Prins Claus na diverse depressies zich als volgt geuit: “Durf te mislukken”. En ja, deze zin van alle kanten hebben geproefd en bevoeld,
Hoeveel blijdschap staat er tegenover hoeveel verdriet en rouw? Of is het zo dat je je pas bewust bent van wat je hebt, als het er niet meer is? Een tevreden roker is geen onruststoker. Een waarheid als een koe. Heerlijk alle spanning wegblazen en steeds opnieuw die peuk pakken. Ik wist niet wat ik
Met een ruim jaartje een gouden jubileum halen is best knap toch? Ik twijfel nog even of een mijlpaal van vijftig zilver is, maar nee hoor het is al goud! Een gouden jubileum daar wordt nogal eens aandacht aan besteed. En dat doe ik hier dus ook. Het is alweer enige jaren geleden dat ik
Pa-lief zaliger gebruikte dit woord graag: hij ging niet naar het werk, nee hij ging pokkelen. Hij bedoelde hiermee dat hij hard ging werken en zich in het zweet ging werken. Ik vind het een mooi woord. Heel eigen aan mijn vader, die van hard werken zijn roeping had gemaakt. Pokkelen is geen echt bestaand
Zo nu en dan heb ik voor matchmaker gespeeld. Zelf gematcht wil ik het stokje nog weleens doorgeven! Nee voel ik me zelfs min of meer verplicht geluk te vermeerderen. Met wisselend resultaat moet ik zeggen. Maar nooit echt helemaal fout. In de meeste matches zit wel iets. Maar zoals dat gaat in de liefde: