Vorige week verhaalde ik van mijn burn outs. Ik bleek een recidivist die steeds opnieuw in dezelfde valkuil trapte: teveel hooi op mijn vork. Als je zo in elkaar zit en zo bent opgevoed, leer je dat niet zo maar af. Emotioneel leren gaat niet zomaar. En zoals een lievelingsstelling van mij is: een ezel
Niemand vraagt om ziekte, tegenslag of teleurstelling. Toch geloof jij ook in een maakbaar gelukkig leven, toch? We praten elkaar aan, dat we recht hebben op succes en geluk. Nee, we zijn ervan overtuigd. Degene die onfortuinlijker is, ziek wordt, zijn werk verliest, om maar een tegenslag te noemen, is een loser. Oh oh oh
Tijdens deze bijzondere dagen op het randje van tweeduizendtwaalf ga ook ik terugblikken. Tweeduizendtwaalf een jaar dat ik zo langzamerhand wil overslaan. En nu zo snel mogelijk wil vergeten. De oude man tweeduizendtwaalf genaamd, is aan zijn eindje en ik ben er blij mee. Blij dat ik baby tweeduizenddertien kan gaan begroeten. Vol verwachting naar een
In de nu donkere en grauwe, stressy dagen voor Kerstmis, is het tijd om terug te blikken. Het jaar nadert zijn einde, maar eerst ons lichtfeest, vanuit onze lange geschiedenis geworteld in de hedendaagse cultuur. Het blijft toch een mysterieus gevoel: Kerst. Opeens houden we van prachtige kerstliedjes en vrede op aarde. Al voelen sommigen
Een titel die niet erg kerstachtig is: stoomventieltje. Maar behalve vrede op aarde is het erg belangrijk een ventieltje te hebben. Om stoom af te blazen. De stoom kwam uit mijn oren, hoor je weleens verhalen. Maar of je oren een ventieltje kunnen zijn? Ongebreideld stoom afblazen is ook niet aanbevelingswaardig. Uiteindelijk kunnen daar doden